Στουρναρέικα - Λουπάτα, νότια Πίνδος

 Η Λουπάτα με υψόμετρο 2070 ανήκει στον ορεινό όγκο του Αυγού και είναι προέκταση αυτού προς τα ανατολικά. Επιπλέον είναι από τις νοτιότερες κορυφές της Πίνδου μιας και μετά τον αυχένα της Γκρόπας που ακολουθεί περνάμε στα Θεσσαλικά Άγραφα. Η ανάβαση ξεκινάει πάνω από τα Στουρναρέικα σε χαρακτηριστικό διάσελο μεταξύ Λουπάτας και Μαυροπουλίου, όπου φτάνει και χωματόδρομος. Από εκεί συνεχίζουμε με ελεύθερη ανάβαση σε αλπικά λιβάδια με ήπιες κλίσεις. Στόχος μας είναι το χαρακτηριστικό πυροφυλάκιο στα 1940 μέτρα υψόμετρο. Λίγο πριν από αυτό η κλίση γίνεται εντονότερη, ενώ παράλληλα έχουμε αρχίσει να αποκτάμε εικόνα από τη θάλασσα των βουνών που μας περιβάλλει. Άγραφα, Ασπροπόταμος και το μοναχικό Χατζή έχουν κάνει την εμφάνιση τους. Επίσης έχουμε εικόνα και στις άγριες ορθοπλαγιές της δυτικής όψης της Λουπάτας. Μετά το πυροφυλάκιο ακολουθούν δύο ανεβοκατεβάσματα για να φτάσουμε κορυφή. Συνολικά θα χρειαστούμε περίπου τρεις ώρες και θα διανύσουμε 4 χιλιόμετρα. Μπροστά μας βλέπουμε την κόψη της Λουπάτας, τη Μαρόσα, το απότομο Όρνιο και το εκταταμένο Αυγό. Βορειότερα Τζουμέρκα και Κακαρδίτσα αχνοφαίνονται στον ορίζοντα. Η ανάβαση έγινε με διανυκτέρευση κάτω από την κορυφή. Το φωτογραφικό υλικό είναι από Άρη Ζάχαρη, Γιώργο Χαραλαμπίδη, Γιώργο Σιμήτη. Η διαδρομή εδώ.

Ματιά στη Γκρόπα με φόντο τα Άγραφα

Σπήλαιο Μπουραζάνι Ι, Κόνιτσα, Ήπειρος

 Το σπήλαιο βρίσκεται δυτικά της Κόνιτσας, στην περιοχή που ονομάζεται Μπουραζάνι. Εκεί κοντά υπάρχει αρτεσιανή πηγή σοβαρής παροχής, η οποία περνάει από δύο νεροτριβές και συνεχίζει την πορεία της προς την κοίτη του Άωου. Το σπήλαιο βρίσκεται στο πρανές της κοίτης, πολύ κοντά στην ένωση της πηγής με τον Αώο και περίπου ένα χιλιόμετρο νοτιότερα της γέφυρας στο Μπουραζάνι. Το ιδιαίτερο του σπηλαίου είναι ότι διανοίγεται σε τραβερτίνη, ένα πέτρωμα από ρίζες, κλαδιά, λάσπη συγκολλημένα με ασβεστιτικό υλικό. Γενικά όλο το πρανές σε εκείνο το σημείο έχει τραβερτινικές αποθέσεις, γεγονός που μαρτυράει πέρασμα νερού στο παρελθόν. Το σπήλαιο έχει μήκος 35 μέτρα περίπου. Αρχικά παρουσιάζει τη μορφή στενής διάκλασης, ύψους 4 μέτρων και πλάτους μισού. Στο τέλος της δημιουργεί ψηλά θάλαμο, ενώ μία οπή στα αριστερά μας εισάγει στο 2ο ευρύχωρο θάλαμο με όμορφο διάκοσμο. Από εκεί σκαρφαλώνουμε λίγο και ακολουθούμε στενό διάδρομο για λίγα μέτρα, όπου κατηφορίζουμε με αντιστηρίξεις. Εκεί το σπήλαιο κάνει στροφή και μετά από μερικά μέτρα τερματίζει. Βρέθηκαν οστά ζώων εντός. Να σημειωθεί ότι υπάρχει ιδιαίτερα όμορφος διάκοσμος στην οροφή αλλά στα τοιχώματα με ποικιλία σπηλαιοθεμάτων και χρωματισμών. Τα γεμάτα κοράλια τοιχώματα μαρτυρούν επίσης την παρουσία στάσιμου νερού. Εξερευνήθηκε από την ΕΣΕ και την Πετροχείλου τη δεκαετία του 1960, καθώς και από μέλη του Πρωτέα τον Ιούλη του 2024. Παραδίπλα υπάρχει και δεύτερο μικρότερο σπήλαιο αρκετά στενό και με όμορφο διάκοσμο. Φωτογραφικό υλικό από Ζάχαρη Άρη και Παπαδόπουλο Κώστα. Το σπήλαιο σαν μνημείο πολιτιστικής και γεωλογικής κληρονομιάς απαιτεί το σεβασμό και την προσοχή μας. Ιδιαίτερα κατατοπιστικό το άρθρο της σπηλαιολογικής ομοσπονδίας για την προστασία των σπηλαίων.

Ρέμα Μυλοπόταμου, Πάδες, Σμόλικας

 Το ρέμα βρίσκεται λίγο πριν τους Πάδες από την ανατολική μεριά του χωριού. Η ονομασία του προκύπτει γιατί παλαιότερα υπήρχανε μύλοι στην είσοδο του φαραγγιού. Έχει σεβαστή ποσότητα νερών μιας και η λεκάνη απορροής του σχηματίζεται από τις κορυφές Τσούμα Κάλιορο-Μόσια-Γέρος-ράχη Μουγκουρίδα που είναι και οι ψηλότερες του ορεινού όγκου. Αρχικά το παραπάνω πέταλο σχηματίζει δύο κλάδους οι οποίοι ενώνονται στα 1180μ. υψόμετρο. Ο δρόμος τέμνει το ρέμα στα 1020μ και μας δίνει είσοδο, οπότε από εκεί ξεκίνησε και η εξερεύνηση του ρέματος. Γενικά παρουσιάζει ανοιχτή κοίτη με αρκετούς ογκόλιθους εντός της. Κατά σημεία σχηματίζονται μικροί καταρράκτες, τους οποίους παρακάμπτουμε σχετικά εύκολα. Στα 760μ δύο μεγάλοι βράχοι που συναντιούνται αλλάζουν τη μορφολογία της κοίτης σχηματίζοντας ένα μικρό φαράγγι. Έτσι έχουμε δύο απανωτούς καταρράκτες ύψους επτά και δώδεκα μέτρων που τους "συνοδεύουν" και δύο όμορφες βάθρες. Κατόπιν το φαράγγι ανοίγει και πάλι, όπου μας δίνει άλλο ένα καταρράκτη, τον οποίο και παρακάμπτουμε. Μετά από λίγη ώρα συναντάμε το μεγαλοπρεπή Αώο στα 690μ. Η υψομετρική διαφορά από το δρόμο είναι στα 300μ η οποία καλύπτεται σε 3,5 χιλιόμετρα. Η επιστροφή γίνεται από μονοπάτι που συναντάμε πολύ σύντομα στη δεξιά μεριά του Αώου. Αυτό μας ανεβάζει σε μόλις 1,5 χιλιόμετρο στο δρόμο. Το φωτογραφικό υλικό είναι από τους Άρη Ζάχαρη και Κώστα Παπαδόπουλο. Η εξερεύνηση έγινε στις 18/07/2024. Η διαδρομή εδώ.

Νεράιδα - Κρυάκουρας, Πίνδος

 Η ανάβαση για τον Κρυάκουρα από τη Νεράιδα μπορεί να γίνει είτε από τη μακροσκελή νότια κορυφογραμμή είτε μέσα από μία λεκάνη που σχηματίζουν δύο βραχίονες του βουνού. Εδώ θα περιγράψουμε τη διαδρομή από το δρόμο πάνω από τη Νεράιδα. Το χωριό βρίσκεται στα όρια των νομών Άρτας και Τρικάλων και ανήκει στα δεύτερα. Χτισμένο στα 1100 έχει βαριά ιστορική σημασία με την παλιά του ονομασία να είναι Γρεβενοσέλι, ενώ παρουσιάζει και μοναδική θέα στον Αχελώο. Το 1943 έγινε μάχη μεταξύ ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ και Γερμανών, ενώ τη δεκαετία του 1960 βίωσε δύο άσχημα συμβάντα. Το 1963 συνέβει μία κατολίσθηση ενώ το 1967 σεισμός με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να ξενιτευτούν.

Σχετικά με την ανάβαση, αφού παρκάρουμε στο χωριό για αρκετή ώρα θα ακολουθήσουμε χωματόδρομο. Το τοπίο γύρω μας είναι ιδιαίτερα άγριο και σε περικλύει με τις ορθοπλαγιές γύρω του. Δεξιά μας έχουμε το ρέμα του Γρεβενίτη, στο οποίο πέφτει και ένα μικρό φαράγγι που διανοίγεται σε φλύσχη σχηματίζοντας εντυπωσιακούς καταρράκτες. Θα εισχωρήσουμε στη λεκάνη που σχηματίζεται από Κρυάκουρα και Φούρκα μέχρι τα 1660 μέτρα υψόμετρο, όπου και αφήνουμε το δρόμο. Κινούμαστε προς το διάσελο των δύο κορυφών και κατόπιν το αφήνουμε για να πιάσουμε δύο ράμπες που θα μας οδηγήσουν στην κορυφή του Κρυάκουρα. Η διαδρομή εδώ.

αριστερά οι ράμπες του Κρυάκουρα

Όρος Χατζή, ανάβαση από Μεσοχώρα, νότια Πίνδος

 Το Χατζή βρίσκεται στη νότια Πίνδο, ΝΔ των βουνών του Ασπροπόταμου. Στέκει στα όρια μεταξύ Πίνδου και Αγράφων, ενώ στα βόρεια βρίσκονται τα Τζουμέρκα και η Κακαρδίτσα. Ο Αχελώος, κυρίαρχο ποτάμι στην περιοχή, σχεδόν κυκλώνει το βουνό οριοθετώντας το. Έρχεται από βόρεια στο ύψος της Μεσοχώρας με το περίφημο φράγμα, κατόπιν κινείται στις δυτικές παρυφές του βουνού και τέλος στο ύψος του Μυρόφυλλου παίρνει ανατολική πορεία χωρίζοντας το Χατζή στα νότια με τον Κοκκινόλακα. Στα ανατολικά του βουνού συναντάμε το φαράγγι του Αρέντα. Οι ψηλότερες κορυφές είναι η ομόνυμη στα 2038μ, η Βρωμερή στα 1945μ, το Κάστρο με την εντυπωσιακή του κόψη στα 1900μ και η Τρύπα στα 1700μ.

Διαδρομή: Η κλασική ανάβαση στο βουνό γίνεται από τη Μεσοχώρα ή εκμεταλλευόμενοι ένα χωματόδρομο σχετικά καλής βατότητας θα φτάσουμε στον οικισμό "Σπιτάκια" στα 1130μ. Ήδη στην αρχή του μονοπατιού έχουμε θέα σε Παχτουρνέτσα-Δοκίμ-Τσιγκόρι, Κρυάκουρα και Τζουμέρκα. Αφού περπατήσουμε λίγο σε χωματόδρομό εισερχόμαστε σε αχνό μονοπάτι με κορδέλες. Η βλάστηση είναι χαμηλή και δεν αποτελεί εμπόδιο. Μετά απο 2,5 χιλιόμετρα βγαίνουμε σε ράχη έχοντας θέα προς τον μεγαλοπρεπή ορεινό όγκο του Αυγού που δεσπόζει στην περιοχή του Ασπροπόταμου. Κατόπιν ακολουθώντας διαδοχικές ράχες αποκτάμε θέα και στις κορυφές του Χατζή. Μία βαθιά χαράδρα μας χωρίζει που με τις πολλές πηγές της δίνει ζωή στο ρέμα του Αρέντα, ενώ εμείς τραβερσάρουμε στη λεκάνη του μέχρι να φτάσουμε στη βάση του κεντρικού ορεινού όγκου στα 1600μ. Εκεί το μονοπάτι χωρίζει είτε για την κλασική ανάβαση που προσεγγίζει την κορυφή από τη νότια μεριά της, είτε από την εντυπωσιακή βόρεια κορυφογραμμή που καταλήγει σε βράχινη κόψη. Στα αριστερά μας έχουμε θέα άλλη μια εντυπωσιακή κόψη, το Κάστρο, ενώ στο ενδιάμεσο βρίσκεται μία μάλλον παγετωνική λεκάνη. Η ανάβαση είναι πολύωρη σχετικά λόγω της των εκτεταμένων βόρειων απολήξεων του βουνού. Η διαδρομή εδώ.

Θέα σε Χατζή και Κάστρο

Πάδες, κυκλική, βόρεια Πίνδος

 Εύκολη πεζοπορία γύρω από το χωριό της λάκκας του Αώου. Εκκίνηση από τον ξενώνα Munti Smolikas στην πλατεία του χωριού. Αρχικά ανηφορίζουμε μέσα από σπίτια για να βγούμε σε πλάτωμα με ωραία θέα στην Τύμφη. Από εκεί θα κινηθούμε ανατολικά για να περάσουμε μετά από λίγο από την παλιά είσοδο του χωριού. Κατόπιν τέμνουμε το δρόμο και μετά από μία τραβέρσα θα φτάσουμε στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία. Από εκεί η θέα στη βορεινή της Τύμφης μοναδική, καθώς και σε Βάλια Κάλντα, Βασιλίτσα και το Λαϊστινό ρέμα. Από εκεί σύντομα θα ξαναμπούμε στο χωριό κυκλώνοντας μία εύκολη διαδρομή 2,5 χιλιομέτρων και διάρκειας μίας ώρας. Η διαδρομή εδώ.

Στάνη Μπάρου - Καλόγηρος - Μπάρος, Περιστέρι

 Η ανάβαση ξεκινάει από τα 1800μ υψμ σε στάνη λίγο πριν το πέρασμα του Μπάρου, πάνω από τους Καλαρύτες. Γρήγορα θα βγει σε ράχη και κατόπιν πιάνει κορυφογραμμή, η οποία είναι το σύνορο μεταξύ Ηπείρου και Θεσσαλίας. Αυτό έχει και σαν αποτέλεσμα η μισή διαδρομή να κινείται στην Ήπειρο και η άλλη μισή στη Θεσσαλία! Συνεχίζοντας στην κορυφογραμμή εύκολα φτάνουμε στην κορυφή του Καλόγερου στα 2100μ υψμ. Από εκεί θα κατηφορίσουμε απότομα σε χορταριασμένη πλαγιά. Δεν υπάρχει μονοπάτι, στην ουσία κινούμαστε προς το δρόμο του Μπάρου που κατεβαίνει στο Χαλίκι. Αφού τον προσεγγίσουμε στα 1660 μέτρα ανηφορίζουμε μέχρι τον αυχένα του Μπάρου στα 1900 με τη μοναδική του θέα. Από εκεί πέφτουμε στο δρόμο που έρχεται απο Καλαρύτες και σύντομα θα ολοκληρώσουμε μία κυκλική διαδρομή 8 χιλιομέτρων. Η διαδρομή έγινε στις 30/12/2023 με λίγο χιόνι για την εποχή. Το ίχνος και στο wikiloc.

Κακαρδίτσα και Τζουμέρκα στη δύση από το Μπάρο.

Αθαμανία - Τσιγκόρι - Δοκίμι - Μακρυράχη, Πίνδος

Το χωριό της Αθαμανίας προσφέρει πληθώρα αναβάσεων στις γύρω κορυφές που το περιβάλλουν. Απέναντι του δεσπόζει η Μακρυράχη, μία μακροσκελής κορυφογραμμή, πάνω στην οποία βρίσκονται σε κοντινή απόσταση οι κορυφές Περτούσα, Τσιγκόρι και Δοκίμι. Επίσης ανάμεσα στις δύο τελευταίες υπάρχει εντυπωσιακός γεωλογικός σχηματισμός με την ονομασία Τρύπιο Λιθάρι. Η συνέχεια προς τα δυτικά οδηγεί στις κορυφές Σούφλα, Φούρκα και τέλος στον Κρυάκουρα κα στον ορεινό όγκο της Κακαρδίτσας. Για την ανάβαση στη Μακρυράχη ξεκινάμε από την Αθαμανία. Μετά από 1,5 χιλιόμετρα σε χωματόδρομο προσεγγίζουμε την κοίτη του Μουτσιαρίτικου ποταμού, την οποία και διασχίζουμε. Κατόπιν ανηφορίζουμε σε χωματόδρομους, ενώ κάποιες κορδέλες για σήμανση μας βοηθάνε να κόβουμε μερικές φουρκέτες. Στα 1150μ φτάνουμε σε ενδιαφέρουσα τοποθεσία με την ονομασία Αγκαθάκι. Από εκεί συνεχίζουμε σε λιβάδι και κατόπιν ξαναμπαίνουμε σε δρόμο, όπου θα βρούμε και παρατημένη μπουλντόζα και σιγά σιγά εισερχόμαστε σε εντυπωσιακή λεκάνη. Πλέον έχουμε οπτική στο αλπικό κομμάτι, στη Μακρυράχη, ενώ βλέπουμε και το τρύπιο λιθάρι. Στα 1800μ θα αλλάξουμε λεκάνη και μετά από μία τραβέρσα και μικρή ανάβαση θα βγούμε στην κορυφογραμμή στα 1930μ. Λίγο πιο νότια συναντάμε με τη σειρά το Τσιγκόρι, την πάνω όψη από το Τρύπιο Λιθάρι και το Δοκίμι. Κινούμενοι βόρεια εισερχόμαστε στη Μακρυράχη με την κορυφή Περτούσα. Η θέα μοναδική. Στη γειτονιά μας έχουμε προς το νότο το Παχτούρι, τον Αχελώο και το Χατζή. Στα δυτικά βλέπουμε Κακαρίτσα, Κρυάκουρα και Τζουμέρκα, ενώ στα ανατολικά δεσπόζουν τα βουνά του Ασπροποτάμου με κυρίαρχο το Αυγό. ΝΑ το μάτι χάνεται στα Άγραφα με το Ντελιδήμι να ξεχωρίζει. Η διαδρομή είναι στα 17 χιλιόμετρα και θα χρειαστούν περίπου 8 με 9 ώρες. Η διαδρομή και στο wikiloc.

Αθαμανία - Προφήτης Ηλίας, Κακαρδίτσα, Πίνδος

 Μικρή διαδρομή που ανηφορίζει πάνω από το γραφικό χωριό της Αθαμανίας για να καταλήξει στα αλπικά λιβάδια του Προφήτη Ηλία. Το μονοπάτι είναι σε καλή κατάσταση με κορδέλες και κόκκινη σήμανση χάρη και στις ενέργειας της ΕΥΔΑΠ. Η ανάβαση ξεκινάει πίσω από το αρχοντικό Βελούσι στα 935μ υψόμετρο. Στην αρχή συναντάμε χαμηλή βλάστηση με θέα στην κοιλάδα του Μουτσιαρίτικου ποταμού. Κατόπιν εισερχόμαστε σε όμορφο δάσος ελάτης από το οποίο θα βγούμε στα 1350μ. Από εκεί και μετά ξεκινάει αλπικό τερέν, ενώ στα 1450μ συναντάμε μεγάλο οροπέδιο στη σκιά της Κακαρδίτσας, αυτό του Προφήτη Ηλία. Βρισκόμαστε σε μία κλειστή λεκάνη με το Τσιγκόρι και τη Μακρυράχη, Σούφλα και Φούρκα να πλαισιώνουν τη μία πλευρά, ενώ από την άλλη βρίσκονται ορεινοί όγκοι πάνω από το Γαρδίκι. Μπροστά μας υψώνεται το τοίχος της Κακαρδίτσας με την ψηλότερη κορυφή της νότιας Πίνδου, το οποίο ορίζει και τα όρια Ηπείρου-Θεσσαλίας. Από πίσω βρίσκονται οι εξίσου απομονωμένοι Μελισσουργοί. Η ανάβαση μπορεί να συνεχίσει πιο ελεύθερα προς τον άξονα της κορυφογραμμής της Κακαρδίτσας, καθώς και στην ψηλότερη ομώνυμη κορυφή. Η διαδρομή και στο wikiloc.

Ματιά προς Τσιγκόρι

Μέγα Λάκκος, Τύμφη

 Ο Μέγα Λάκκος βρίσκεται στο νότιο κομμάτι της Τύμφης και βόρεια του Βραδέτου. Πρόκειται για εντυπωσιακών διαστάσεων χαράδρα που ενώνεται με το φαράγγι του Βίκου. Οι απαρχές του σχηματίζονται στα ΒΔ από τις απολήξεις της Αστράκας, ενώ στα ΒΑ δέχεται τα νερά των ψηλών κορυφών (Γκαμήλα, Καρτερού και Μεγάλα Λιθάρια). Το υψόμετρο στη λεκάνη απορροής κυμαίνεται στα 1800μ κοντά στο βάραθρο της Γκαιλότρυπας, ενώ η ένωση του με το Βίκο είναι στα 600μ. Το μήκος του φτάνει τα 8 χιλιόμετρα περίπου. Το πάνω κομμάτι παρουσιάζει στεγνή και ήπια κοίτη που αφήνει τον πεζοπόρο να κινηθεί εντός της. Από τα 1300μ περίπου και κάτω μετατρέπεται σε φαράγγι, παρουσιάζοντας βάθρες, καταρράκτες ενώ το νερό κάνει την παρουσία του εμφανή ακόμα και τους καλοκαιρινούς μήνες. Πλαισιώνεται από επιβλητικές ορθοπλαγιές με κατακόρυφα ασβεστολιθικά τοιχώματα εκατοντάδων μέτρων. Η είσοδος στο Μέγα Λάκκο απαιτεί εμπειρία και καλή γνώση πεδίου. Αρχικά μπορούμε να τον προσεγγίσουμε διαμέσου της χαράδρας του Βίκου, κινούμενοι ανάποδα προς το Μέγα Λάκκο. Οι άλλες επιλογές είναι πάνω από το Βραδέτο. Στη μία περίπτωση κοντά στη θέση Μπελόη υπάρχει το οροπέδιο της Κριάρας και από εκεί το εντυπωσιακό μονοπάτι της Κακιάς Σκάλας που διαμέσου ορθοπλαγιών κατεβαίνει στα 1000μ υψόμετρο εντός της κοίτης. Η άλλη επιλογή είναι από το Βραδέτο πάλι και τη θέση "Αυγερινός". Πίσω από εκεί υπάρχει αχνό μονοπάτι που μας κατεβάζει στα 1450μ στην αρχή περίπου της χαράδρας. Από εκεί συνεχίζει ίχνος που τραβερσάρει περίτεχνα στα τοιχώματα του φαραγγιού και κατά σημεία μας δίνει εντυπωσιακή θέα στις ορθοπλαγιές και από ένα σημείο και μετά στο Βίκο. Γενικά το ίχνος αποφεύγει την κοίτη και κινείται ψηλά, ωστόσο υπάρχουν 3-4 φορές που χάνει υψόμετρο και την τέμνει περνώντας απέναντι. Ωστόσο επειδή οι επαναλήψεις στο Μέγα Λάκκο είναι ελάχιστες η βλάστηση έχει αρχίσει να κλείνει το μονοπάτι απαιτεί συνεχή προσοχή για να παραμένουμε στο ίχνος. Στην ένωση των γιγάντων (Βίκος και Μέγα Λάκκος) υπάρχει και η πηγή κλίμα, συνεχούς παροχής όλο το χρόνο. Για κλεφτές ματιές στην εντυπωσιακή χαράδρα υπάρχουν οι θέσεις Μπελόη και Οξυά, ενώ καλή εικόνα δίνει και το μονοπάτι του ζωναριού που τραβερσάρει στο πάνω κομμάτι του Μέγα Λάκκου. Η διαδρομή εντός του Μέγα Λάκκου στο wikiloc.

Βραδέτο - Ζωνάρι Μέγα Λάκκου - λούτσα Τζάνοβα- Αυγερινός, Τύμφη

 Η διαδρομή κινείται σε ιδιαίτερο κομμάτι στη νότια μεριά της Τύμφης. Η εκκίνηση μπορεί να γίνει είτε από το Βραδέτο, είτε από τον δρόμο που οδηγεί στον Αυγερινό. Μετά από μικρή και εύκολη πορεία φτάνουμε σε χαρακτηριστικό διάσελο μεταξύ των κορυφών Καζάρμα και Αυγερινού. Εκεί είμαστε στα 1720μ υψμ και στο σημείο εκείνο υπάρχει αχνό κατηφορικό μονοπάτι εισόδου στο Μέγα Λάκκο. Η διαδρομή ωστόσο ακολουθεί το ίχνος που τραβερσάρει στο ανατολικό τοίχος του φαραγγιού, σε ένα εντυπωσιακό ζωνάρι. Έχουμε πολύ καλή οπτική στο πάνω κομμάτι του Μέγα Λάκκου, κοιτώντας στην ουσία τις απαρχές του. Κατά σημεία βλέπουμε και το χαμηλότερο τμήμα του επιβλητικού φαραγγιού με τη θέα να εντυπωσιάζει, αφού ορθοπλαγιές εκατοντάδων μέτρων το πλαισιώνουν εκατέρωθεν. Το μεγαλείο και η αγριάδα της Τύμφης είναι παρόν. Στα 1800μ στο παραπάνω ζωνάρι υπάρχει η πηγή Κρούνα. Λίγο πριν θα συναντήσουμε διασταύρωση που αφήνει το υπερβολικά σηματοδοτημένο ίχνος που οδηγεί στον κυρίως όγκο του βουνού για να κινηθούμε προς Τσεπέλοβο. Σύντομα ωστόσο συναντάμε νέα διασταύρωση που διαχωρίζει τα μονοπάτια του Βραδέτου και του Τσεπέλοβου. Ακολουθώντας αυτό του Βραδέτου, σε λίγο συναντάμε τη Λούτσα Τζάνοβα. Μετά από εύκολη πορεία κυκλώνουμε το ζωνάρι από πάνω σε αλπικά λιβάδια. Σύντομα θα φτάσουμε στον Αυγερινό ολοκληρώνοντας μία σχετικά εύκολη αλλά άκρως εντυπωσιακή κυκλική πορεία. Η διαδρομή εδώ.

Ο επιβλητικός Μέγα Λάκκος

Διάσχιση Αώου, 3ο τμήμα: Γέφυρα Παλιοσελίου - Κόνιτσα, βόρεια Πίνδος

Η εκκίνηση γίνεται από τη γέφυρα που ενώνει Παλιοσέλι-Βρυσοχώρι. Αρχικά περπατάμε στην πιο φαρδιά κοίτη του Αώου, πλάτους μεγαλύτερο των 100 μέτρων με αποτέλεσμα να σχηματίζει νησίδες, αμμουδιές, παραλίες και βλάστηση. Επίσης συχνά έχουμε πλέον θέα στους επιβλητικούς ορεινούς όγκους Τύμφης και Τραπεζίτσας τους οποίους και πλησιάζουμε. Στη συνέχεια το ποτάμι σχηματίζει ανεπάλληλους μαιάνδρους, με αρκετά μεγάλες όχθες. Μετά από το μικρό και πολύ όμορφο κομμάτι η κοίτη αλλάζει μορφολογία, στενεύει και έχει διάσπαρτους βράχους που δυσκολεύουν κάπως την κίνηση. Είμαστε στην εισαγωγή από τα περίφημα στενά του Αώου. Μετά από 6 εύκολα χιλιόμετρα ο Αώος μετατρέπεται σε ένα εντυπωσιακό φαράγγι με τα πανύψηλα τοιχώματα της Τύμφης και της Τραπεζίτσας να ορθώνονται εκατέρωθεν. Το μέρος είναι επιβλητικό με την κοίτη να στενεύει και το νερό να συγκεντρώνεται σε μικρότερο πλάτος και να γίνεται πιο ορμητικό. Πεσμένοι ογκόλιθοι μέσα στο ποτάμι δημιουργούν περάσματα με ορμητικά νερά που ωστόσο ξεπερνιούνται πλευρικά με αντιστηρίξεις και κάποια εμπειρία. Σε πολλά σημεία κολυμπάμε με το νερό να βοηθάει στην προώθηση. Μέσα σε αυτή την άγρια ομορφιά αντικρίζουμε τη μονή Στομίου καθώς και την κρεμαστή γέφυρα της via ferrata. Μετά τη μονή στομίου η κοίτη φαρδαίνει κάπως και έχει διάσπαρτους βράχους εντός. Υπάρχουν πολλά σημεία για παιχνίδι με τα νερά, ανάλογα πάντα την στάθμη και την εμπειρία. Η διαδρομή από τη γέφυρα του Παλιοσελίου μέχρι το πέτρινο γεφύρι της Κόνιτσας είναι 18 χιλιόμετρα.

στο μεγαλύτερο πλάτος του Αώου, μετά τη γέφυρα του Παλιοσελίου

Διάσχιση Αώου, 2ο τμήμα: Ρέμα Στάθη - Γέφυρα Παλιοσελίου

Το κομμάτι αυτό ξεκινάει από το ρέμα Στάθη. Ακολουθεί ένα πολύ όμορφο τμήμα με βράχινα τοιχώματα και αρκετό κολύμπι. Δεν έχει ψηλά τοιχώματα εκατέρωθεν, ωστόσο τοιχώματα στις όχθες ύψους 5 με 10 μέτρων μας δίνουν την εικόνα ενός μικρού και όμορφου φαραγγιού. Τα νερά είναι σε ηρεμία κατά κύριο λόγο χωρίς αναταράξεις. Μετά από 5,5 χιλιόμετρα ιδιαίτερης ομορφιάς θα συναντήσουμε την ένωση του Αώου με το Κουκουμανέρι. Πρόκειται για ρέμα που τροφοδοτεί τον Αώου με τα πλούσια νερά από τη Βάλια Κίρνα, καθώς και με τα νερά από τη Σαμαρίνα. Από εκεί και μετά κινούμαστε δυτικά, το φαράγγι αλλάζει μορφολογία και η κοίτη φαρδαίνει και πάλι, ενώ κατά σημεία είναι ιδιαίτερα ολισθηρή. Είμαστε πλέον στο ύψος του Δίστρατου. 4,3 χιλιόμετρα μετά το Κουκουμανέρι υπάρχει κακός χωματόδρομος που κατεβαίνει στο ποτάμι και ένα ρέμα που έρχεται από τα Άρματα. Η συνέχεια εντός έχει αρκετό περπάτημα με σχετικά εύκολα περάσματα και την πρώτη θέα σε Τύμφη και Τραπεζίτσα. Μετά από 14 χιλιόμετρα από την αρχή της πεζοπορίας θα συναντήσουμε και το Παδιώτικο ρέμα σε μία πολύ όμορφη τοποθεσία, ενώ λίγο πριν υπάρχει σπασμένη γέφυρα με τεχνικό σημείο. Σε εκείνο το ύψος θα βρούμε σήμανση και μονοπάτι που έρχεται από τις Πάδες. Προς το τέλος της διαδρομής μας θα συναντήσουμε ένα ακόμα μεγάλο ρέμα, το μεγαλύτερο της νότιας μεριάς του Αώου. Έχει το όνομα Ρασενίτης και δέχεται νερά από τις κορυφές του Κουκουρούντζου και της Μόρφας, αλλά και από την ανατολική Τύμφη. Στη συμβολή η κοίτη είναι ιδιαίτερα φαρδυά, ενώ μετά από λίγο φτάνουμε στη γέφυρα του Παλιοσελίου που ήτανε και ο 2ος σταθμός κατασκηνωτικός σταθμός. Η διαδρομή ολοκληρώθηκε μετά από 18 χιλιόμετρα και χρειάστηκαν 10 ώρες.

Καταφύγιο Αστράκας - κορυφή Γκαμήλα, Τύμφη

Πορεία προς την ψηλότερη κορυφή της Τύμφης, Γκαμήλα στα 2497μ. Εκκίνηση από το ορειβατικό καταφύγιο της Αστράκας στα 1900μ. Αρχικά θα χάσουμε υψόμετρο κατευθυνόμενοι προς τη λούτσα Τσουμάνη στα 1800μ. Κατόπιν συνεχίζουμε ανάμεσα στις ανατολικές ορθοπλαγιές της Αστράκας και στο συγκρότημα των κορυφών. Μετά από 1,7 χιλιόμετρα θα συνεχίσουμε με κατεύθυνση ανατολική. Εισερχόμαστε πλέον σε ένα ιδιαίτερο και έντονα διαβρωμένο οροπέδιο έχοντας πλέον οπτική επαφή με την Γκαμήλα στο βάθος. Μετά λίγη ώρα θα φτάσουμε στο διάσελο Πλόσκου-Γκαμήλας και εκεί θα συνεχίσουμε για την τελική ανάβαση που έχει και τη μεγαλύτερη κλίση. Η θέα από την κορυφή είναι εντυπωσιακή. Τα ήπια πλατό των κορυφών διακόπτονται απότομα από τη βαθιά χαράδρα του Αώου ποταμού. Απέναντι μας σε απόσταση αναπνοής η Τραπεζίτσα και ο Σμόλικας. Στα ΒΔ βλέπουμε την επιβλητική Νεμέρτσκα. Στα ΝΑ διακρίνουμε τη νότια Πίνδο και συγκεκριμένα Περιστέρι-Κακαρδίτσα-Τζουμέρκα. Πολύ κοντά μας και η δρακόλιμνη. Η διαδρομή στο wikiloc.

Πανόραμα ψηλών κορυφών. Φωτό από Αστράκα

εποχιακός καταρράκτης κοντά στη λούτσα Τσουμάνη

Τραπεζίτσα, βόρεια Πίνδος

Η Τραπεζίτσα είναι ένα ιδιαίτερο βουνό στη βόρεια Πίνδο, δασωμένο μέχρι την κορυφή που φτάνει τα 2024μ. υψόμετρο, ανάμεσα στους μεγάλους ορεινούς όγκους της Τύμφης και του Σμόλικα. Συγκεκριμένα στη νότια πλευρά του βουνού φιγουράρει αποκομμένη η μοναχική κορυφή Ροϊδοβούνι (1895μ.), ενώ στην κύρια κορυφογραμμή βρίσκεται η ομώνυμη και ψηλότερη κορυφή της Τραπεζίτσας. Η χλωρίδα του βουνού περιλαμβάνει στα χαμηλά υψόμετρα θαμνοειδή, οξυές και βελανιδιές, ενώ ψηλότερα κυριαρχούν τα έλατα και τα ρόμπολα.  Στις απόκρημνες και κατάφυτες πλαγιές του βουνού ζει και ένας μικρός πληθυσμός αγριόγιδων. Η χειμερινή ανάβαση είναι απαιτητική και θέλει προσοχή και εξοπλισμό.
Περιγραφή διαδρομής: Ξεκινάμε από τα 960μ υψόμετρο, απέναντι από μία πίστα 4χ4 στο δρόμο από Κόνιτσα προς Παλιοσέλι. Αρχικά κινούμαστε σε χαμηλή βλάστηση και κατόπιν μπαίνουμε σε δάσος. Σύντομα θα φτάσουμε στην τοποθεσία "Ασπροχώματα", σημείο με αρκετή διάβρωση. Συνεχίζουμε στο μονοπάτι με σεβαστή κλίση κερδίζοντας γρήγορα υψομετρική. Στα 1400 υπάρχει διασταύρωση προς Αημηνάδα. Στα 1700μ συναντάμε τεχνικό σημείο που πρέπει να τραβερσάρουμε και με χιόνια απαιτεί εξοπλισμό. Κατόπιν θα συναντήσουμε άλλη μία διασταύρωση που δεξιά οδηγεί προς το Ροϊδοβούνι. Μετά την ταμπέλα ανηφορίζουμε σε πλαγιά πλησιάζοντας κάτω από την κορυφή. Εκεί θα χρειαστεί να κινηθούμε παράλληλα κάτω από τη βράχινη κορυφή, κόβοντας την πλαγία του βουνού και στην περίπτωση που έχει χιόνι θέλει αρκετή προσοχή. Μετά από μία τελική ανάβαση είμαστε στην προκορφή της Τραπεζίτσας, όπου υπάρχει και μεταλλική πινακίδα. Θα χρειαστεί λίγη προσπάθεια ακόμα για την κύρια κορυφή και αναρρίχηση σε μικρό λούκι. Η θέα από την κορυφή ανταμείβει τις προσπάθειές μας. Η βόρεια της Τύμφης σε απόσταση αναπνοής με τη χαράδρα του Αώου από κάτω. Στα δυτικά η Νεμέρτσκα, Και βόρεια βλέπουμε Σμόλικα και Γράμμο. Προς την ανατολή βλέπουμε τη Βασιλίτσα και τη Γομάρα.
Να σημειωθεί ότι η παραπάνω διαδρομή είναι βορινού προσανατολισμού με αποτέλεσμα το χιόνι να είναι παγωμένο σε πολλά σημεία. Απαραίτητα πιολέ/κραμπόν. Η ανάβαση έγινε στις 18/02/2019 με την ομάδα του Munti Smolika από τον ξενώνα στους Πάδες. Λεπτομέριες της ανάβασης και στο wikiloc.

Πανόραμα Τύμφης

Μπαίνοντας στο δάσος

Χιονοδρομικό Βασιλίτσας - κορυφή, βόρεια Πίνδος

Η ανάβαση ξεκινάει από το χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας στα 1760μ. Από εκεί κινούμαστε απευθείας σε αλπικό περιβάλλον, παράλληλα με τα lift. Η κλίση είναι σχετικά καλή, κερδίζοντας γρήγορα υψομετρική. Μόλις φτάσουμε στα 2000 συνεχίζουμε δεξιά σε πίστα μέχρι το πάνω και τελευταίο lift στα 2100μ. Στη συνέχεια ακολουθούμε ομαλή ράχη με ήπια κλίση διακρίνοντας στο βάθος την κορυφή. Προσοχή στις κορνίζες που σχηματίζονται το χειμώνα στην ανατολική μεριά της ράχης. Στην κορυφή με υψόμετρο 2240μ. η θέα αποζημιώνει, δίνοντας ένα πανόραμα από τις κορυφές της βόρειας Πίνδου και όχι μόνο. Σε πρώτο πλάνο η βόρεια ορθοπλαγιά της Τύμφης, η Τραπεζίτσα, ο Σμόλικας, η Νεμέρτσκα και ο Γράμμος. Προς το νότο θέα στα βουνά της Βάλια Κάλντα και νοτιότερα σε Περιστέρι και Τριγγία. Η κατάβαση γίνεται από τα ίδια ενώ εναλλακτικά μπορεί να γίνει διάσχιση προς Αβδέλλα. Λεπτομέρειες της διαδρομής στο wikiloc.

πανόραμα βόρειας Πίνδου

Επινιανά - Ασπρόρεμα, Ευρυτανικά Άγραφα

Πρόκειται για μονοπάτι μοναδικής αισθητικής αξίας που εισχωρεί σε μία από τις πιο παρθένες περιοχές της Ελλάδας: Την κοιλάδα του Ασπρορέματος. Η διάνοιξη του έγινε τη δεκαετία του 1950, ενώ μέχρι το 1978 λειτουργούσε και δημοτικό σχολείο στο χωριό του Ασπρορέματος! Ωστόσο το χωριό δεν κατοικείται πλέον.
Η εκκίνηση γίνεται λίγο πιο κάτω από τα Επινιανά, με το μονοπάτι να ξεκινάει σε μία απότομη στροφή στα 850μ υψόμετρο. Αρχικά τραβερσάρουμε σε ήπια δασωμένη πλαγιά, ενώ το μονοπάτι διαγράφεται αρκετά καθαρά. Δεν έχουμε οπτική επαφή με το Ασπρόρεμα, ακούμε ωστόσο τα νερά του. Μετά από 4 χιλιόμετρα η μορφολογία και το ανάγλυφο του μονοπατιού αλλάζουν και μετατρέπεται σε εντυπωσιακό ζωνάρι φάρδους 1-2 μέτρα. Κάθετος βράχος 100 μέτρων περίπου βρίσκεται κάτω από τα πόδια μας γεγονός που μας δίνει ωραία θέα στην κοίτη του Ασπρορέματος, το οποίο δημιουργεί όμορφους μαιάνδρους σε εκείνο το σημείο. Το περίτεχνο μονοπάτι μάλιστα είναι σκαμμένο-σκαλισμένο σε κάποια σημεία, γεγονός που δείχνει την υπερπροσπάθεια που κατέβαλλαν κάποιοι για τη διάνοιξή του. Μετά από 5 χιλιόμετρα θα πέσουμε στην κοίτη του, στο σημείο ένωσης με το Σκυλόρεμα σε ένα μέρος μοναδικής ομορφιάς. Μία τσιμεντένια γέφυρα θα μας περάσει απέναντι και ακολουθεί έντονη ανηφόρα για 20 λεπτά. Κατόπιν φτάνουμε σε διάσελο στα 890 μέτρα και πέφτουμε στην καρδιά του Ασπρορέματος. Δυστυχώς λόγω έλλειψης χρόνου η διαδρομή σταμάτησε στο διάσελο. Η διαδρομή έγινε στα πλαίσια της χάραξης του Pindus trail όπου καθαρίστηκε μέρους του ιδιαίτερου και ξεχασμένου μονοπατιού. Το ίχνος της διαδρομής υπάρχει στο wikiloc.

μέρος της κοιλάδας του Ασπρορέματος

στην εκκίνηση του μονοπατιού

Επινιανά-Καρβασαράς, Ευρυτανικά Άγραφα

Πολύ όμορφη διαδρομή που ενώνει τα Επινιανά με τον Καρβασαρά στα άγρια Ευρυτανικά Άγραφα. Αρχικά κινούμαστε σε δασικό δρόμο πάνω από το χωριό των Επινιανών για 2 χιλιόμετρα. Κατόπιν ο δρόμος σταματάει στα 1000 μέτρα υψόμετρο και μπαίνουμε σε μονοπάτι. Αφού τραβερσάρουμε για λίγο συναντάμε εκκλησάκι στη θέση "Έλατος". Στη συνέχεια χάνουμε ύψος και κατηφορίζουμε για την κοίτη του Αγραφιώτη, στον οποίο έχουμε συχνά θέα. Στα 800μ. υψόμετρο συναντάμε ερείπια παλιού οικισμού και αναβαθμίδες με σκοπό την καλλιέργεια, εικόνες που μαρτυρούν την ανθρώπινη παρουσία στις απότομες πλαγιές της κοιλάδας του Αγραφιώτη. Στα δεξιά μας έχουμε και την εντυπωσιακή χαράδρα του Φτεριώτικου ποταμού και κατηφορίζουμε πάνω σε ράχη. Μετά από πολλά περίτεχνα καγκέλια στη "σκάλα των Επινιανών" θα φτάσουμε στα 450μ. υψόμετρο σε ένα μέρος μοναδικής ομορφιάς. Στα σημείο αυτό σμίγουν δύο ποτάμια, του Αγραφιώτη και της Φτέρης, ενώ το πέτρινο γεφύρι της Ανηφόρας γεφυρώνει το Φτεριώτικο ρέμα. Από εκεί ακολουθεί ήπια ανηφόρα και συνεχίζουμε τραβερσάροντας μέχρι τον Καρβασαρά. Το κομμάτι αυτό δεν έχει καθόλου σήμανση αλλά η γραμμή του διακρίνεται, η οποία εκμεταλλεύεται κάποια ζωνάρια και στο τέλος κλείνει με τραβέρσα σε εντυπωσιακή σάρα. Η διαδρομή έγινε στα πλαίσια της χάραξης του Pindus trail όπου καθαρίστηκε μέρους του ιδιαίτερου και ξεχασμένου μονοπατιού. Το ίχνος της διαδρομής υπάρχει στο wikiloc.

οι πρώτες αχτίδες πέφτουν στον Αγραφιώτη ποταμό

εκκίνηση στο μονοπάτι

Κυκλική διάσχιση Κόζιακα, Ελάτη, νότια Πίνδος

Μεγάλη και χορταστική διαδρομή που περνάει από αρκετά χαρακτηριστικά σημεία του βουνού και παράλληλα διασχίζει μέρος των ιδιαίτερων αλπικών οροπέδιων του Κόζιακα. Η κορυφογραμμή του Κόζιακα είναι ιδιαίτερα μακροσκελής, μήκους 25 χιλιομέτρων και φαντάζει ως φυσικό σύνορο μεταξύ του Θεσσαλικού κάμπου και της νότιας Πίνδου. Η πεζοπορία διασχίζει τα πέντε από αυτά, που ωστόσο βρίσκονται στην καρδιά του βουνού. Δομείται από ασβεστόλιθους και παρουσιάζει έντονη καρστικοποίηση. Στα πετρώματα του διανοίγονται βάραθρα όπως η Τρύπα του Βολιώτη και το Πιτσινίσι. Υπάρχει επίσης και το διάσημο σπήλαιο του Μπέη.
Περιγραφή διαδρομής: Η διαδρομή ξεκινάει από την Ελάτη στα 900μ. υψόμετρο. Ακολουθεί δασικό δρόμο για 6 χιλιόμετρα μέχρι τη θέση Βάρα. Εκεί μπαίνουμε σε μονοπάτι και υπάρχουν δύο επιλογές. Η συγκεκριμένη πορεία ακολούθησε το αριστερό μπλε ίχνος και σχετικά σύντομα βρισκόμαστε στο καταφύγιο του Κόζιακα στα 1700μ. Από εκεί η κορυφή Αστραπή ή Χατζηπέτρος βρίσκεται μία ανάσα. Στην κορυφή η θέα από τα ανατολικά βλέπει στον κάμπο της Θεσσαλίας, Μετέωρα, Όλυμπο, Κίσσαβο. Ανατολικά βλέπουμε την κορυφογραμμή από Αυγό/Λουπάτα/Μαρόσα, τη Μπουντούρα και τα βουνά της νότιας Πίνδου. Αφού χάσουμε λίγη υψομετρική συνεχίζουμε στην ανατολική πλευρά του βουνού με τον επόμενο σταθμό να είναι το Τρύπιο Λιθάρι, διαμπερής ασβεστόλιθος στα 1600μ με θέα στον κάμπο της Θεσσαλίας. Από εκεί ανηφορίζουμε για λίγο και κατόπιν συνεχίζουμε στα όμορφα ανατολικά λιβάδια του Κόζιακα. Μετά από μία ώρα συναντάμε χαρακτηριστικό οροπέδιο και μετά από λίγο φτάνουμε στο δασικό δρόμο που έρχεται από τα Κανάλια. Ακολουθούμε το δρόμο και τέλος βρίσκουμε απότομο μονοπάτι που μας οδηγεί σύντομα στην Ελάτη, ολοκληρώνοντας μια κυκλική διάσχιση 20 χιλιομέτρων. Όλη η διαδρομή εδώ.

Η κουρογραμμή του Αυγού

Νεραϊδοχώρι - Μαρόσα - Όρνιο, νότια Πίνδος

Το Όρνιο και η Μαρόσα ανήκουν σε ένα μεγάλο ορεινό όγκο, η κορυφογραμμή του οποίου συμπληρώνεται από τη Λουπάτα και το Αυγό, που είναι και η ψηλότερη κορυφή. Ανήκουν στη νότια Πίνδο, στην περιοχή του Ασπροπόταμου.
Η ανάβαση ξεκίνησε πάνω από το Νεραϊδοχώρι. Έγινε προώθηση σε δασικό δρόμο μέχρι τα 1200μ και από εκεί μπαίνουμε σε μονοπάτι (που ξεκινάει και χαμηλότερα από το ρέμα του χωριού). Αραιή σήμανση από κορδέλες και ένα υποτυπώδες ίχνος θα μας οδηγήσουν σε χαμηλή βλάστηση και κατόπιν σε αλπικό πεδίο. Υπάρχουν και κάποιοι μεταλλικοί στύλοι που μετρούσαν το ύψος του χιονιού. Έπειτα κινούμαστε προς το διάσελο Λουπάτας-Μαρόσα στα 1850μ. σε ήπιο πεδίο. Στο διάσελο έχουμε θέα προς το νότο στα Άγραφα και δυτικά στα Αθαμανικά όρη και το Χατζή. Μετά από λίγη ώρα στην κορυφογραμμή φτάνουμε στη Μαρόσα (1967μ). Ακολουθεί 2ο διάσελο ανάμεσα σε Μαρόσα και Όρνιο και κατόπιν η τελική ανάβαση για το Όρνιο με το κολωνάκι (2022μ). Σε απόσταση αναπνοής και η απόκρημνη και κύρια κορυφή του Όρνιου, αρκετά δύσκολη κορυφή που θέλει αναρριχητικό εξοπλισμό. Η θέα μοναδική με μία θάλασσα βουνών προς κάθε κατεύθυνση και το Αυγό σε κοντινή απόσταση. Η κατάβαση έγινε στην πλαγιά του Όρνιου προς τα αλπικά λιβάδια από κάτω, τα οποία εμφανίζουν διάσπαρτες δολίνες. Η διαδρομή ενώθηκε πάλι με αυτή της ανάβασης στα 1560μ και επιστροφή από τα ίδια. Χρειάστηκαν 5 ώρες και διανύθηκαν 9,5 χιλιόμετρα. Λεπτομέρειες εδώ.

Το ανάπτυγμα της κορυφογραμμής. Μπροστά Μαρόσα, πίσω τα Όρνια και βάθος Αυγό

Στα 1400μ