Μικρή σε μήκος πορεία που μας οδηγεί μέσα από όμορφο δάσος με οξυές στο εγκαταλειμμένο σανατόριο "Ζωοδόχος Πηγή". Η εκκίνηση γίνεται από σημείο θέας πριν τα Χάνια, όπου φεύγει και χωματόδρομος. Θα τον ακολουθήσουμε για λίγη ώρα μέχρι να μπούμε σε μονοπάτι. Πριν την είσοδο σε αυτό έχουμε πανοραμική θέα στο Βόλο και πέριξ.
Το σανατόριο ιδρύθηκε το 1909 από το γιατρό Γεώργιο Καραμάνη υπό δύσκολες συνθήκες τον καιρό εκείνο. Έλλειψη δρόμων και η δυσπιστία του κόσμου ήτανε οι κύριες αιτίες. Στις αρχές μάλιστα αγριεμένοι χωρικοί ξεκίνησαν με αξίνες να το κατεδαφίσουν πιστεύοντας ότι ήτανε υπεύθυνο για τη μόλυνση των νερών. Περιέθαλψε πολλούς φυματικούς στη διάρκεια της λειτουργίας του. Ο Καραμάνης προσπάθησε να πείσει τον κόσμο για την αναγκαιότητα του σανατόριου ενάντια στις προκαταλήψεις της εποχής. Επίσης την προσπάθεια δυσκόλευαν το ανύπαρκτο οδικό δίκτυο, έλλειψη ρεύματος και η παρουσία ληστών στην περιοχή.
Το σανατόριο παρέμεινε σε ακμή μέχρι το Β' παγκόσμιο πόλεμο. Μεγάλοι αρχιτέκτονες της εποχής γνωρίζοντας την τεχνοτροπία ευρωπαϊκών σανατόριων βοήθησαν στην κτιριακή εξέλιξη. Έτσι το 1915 οικοδομούνται οι δύο πρώτες πτέρυγες, το 1925 κτίζεται το σπίτι του γιατρού και το σανατόριο θα πάρει την τελική μορφή το 1930 με την πτέρυγα της αεροθεραπείας. Από το 1909 εώς το 1962 νοσηλεύτηκαν 2300 άτομα, ενώ τα κρεβάτια έφτασαν τα 60. Επίσης ο Καραμάνης είχε συχνή αλληλογραφία με σανατόρια της Ευρώπης λαμβάνοντας από αυτά αρκετή τεχνογνωσία. Από το 1940 και μετά θα περάσει δύσκολες στιγμές με βομβαρδισμούς και ανατινάξεις από τους Γερμανούς. Τελικά θα κλείσει το 1963 και ο Καραμάνης θα πεθάνει ένα χρόνο μετά.
Πηγή η πτυχιακή εργασία "Το σανατόριο Πηλίου Ζωοδόχος Πηγή", 2003
Το σανατόριο ιδρύθηκε το 1909 από το γιατρό Γεώργιο Καραμάνη υπό δύσκολες συνθήκες τον καιρό εκείνο. Έλλειψη δρόμων και η δυσπιστία του κόσμου ήτανε οι κύριες αιτίες. Στις αρχές μάλιστα αγριεμένοι χωρικοί ξεκίνησαν με αξίνες να το κατεδαφίσουν πιστεύοντας ότι ήτανε υπεύθυνο για τη μόλυνση των νερών. Περιέθαλψε πολλούς φυματικούς στη διάρκεια της λειτουργίας του. Ο Καραμάνης προσπάθησε να πείσει τον κόσμο για την αναγκαιότητα του σανατόριου ενάντια στις προκαταλήψεις της εποχής. Επίσης την προσπάθεια δυσκόλευαν το ανύπαρκτο οδικό δίκτυο, έλλειψη ρεύματος και η παρουσία ληστών στην περιοχή.
Το σανατόριο παρέμεινε σε ακμή μέχρι το Β' παγκόσμιο πόλεμο. Μεγάλοι αρχιτέκτονες της εποχής γνωρίζοντας την τεχνοτροπία ευρωπαϊκών σανατόριων βοήθησαν στην κτιριακή εξέλιξη. Έτσι το 1915 οικοδομούνται οι δύο πρώτες πτέρυγες, το 1925 κτίζεται το σπίτι του γιατρού και το σανατόριο θα πάρει την τελική μορφή το 1930 με την πτέρυγα της αεροθεραπείας. Από το 1909 εώς το 1962 νοσηλεύτηκαν 2300 άτομα, ενώ τα κρεβάτια έφτασαν τα 60. Επίσης ο Καραμάνης είχε συχνή αλληλογραφία με σανατόρια της Ευρώπης λαμβάνοντας από αυτά αρκετή τεχνογνωσία. Από το 1940 και μετά θα περάσει δύσκολες στιγμές με βομβαρδισμούς και ανατινάξεις από τους Γερμανούς. Τελικά θα κλείσει το 1963 και ο Καραμάνης θα πεθάνει ένα χρόνο μετά.
Πηγή η πτυχιακή εργασία "Το σανατόριο Πηλίου Ζωοδόχος Πηγή", 2003
 |
| μέρος των εγκαταστάσεων |
%20copy.jpg)