Ρέμα Φτέρης, Ευρυτανικά Άγραφα

 Το ρέμα της φτέρης πηγάζει από τη λεκάνη απορροής που δημιουργούν οι κορυφές των Ευρυτανικών Αγράφων Λιάκουρα-Φτέρη-Κουρούνα και γεννιέται στα 1200μ υψόμετρο. Αρχικά παρουσιάζει τη μορφή ρεματιάς ωστόσο στα 550 μέτρα υψόμετρο μετατρέπεται σε στενό και εντυπωσιακό φαράγγι μήκους 200 μέτρων. Παρουσιάζει ιδιαίτερους ασβεστολιθικούς σχηματισμούς στα τοιχώματα και η διάσχισή του δεν απαιτεί τεχνικά μέσα και δεν έχει καταρράκτες. Αφού μετατραπεί και πάλι σε ρεματιά, σύντομα θα ενώσει τα νερά του με τον Αγραφιώτη ποταμό. Στη συμβολή τους συναντάμε και το πέτρινο γεφύρι της Ανηφόρας, που ένωνε τα Επινιανά με τον Καρβασαρά. 

Λιασκοβίτικο ρέμα, Αργιθέα, βόρεια Άγραφα

 Το Λιασκοβίτικο ρέμα ή ρέμα Πετρωτού βρίσκεται στην περιοχή της Αργιθέας, στα Θεσσαλικά ή βόρεια Άγραφα. Ενώνει τα νερά του με τον Αχελώο στο ύψος της Συκιάς, όπου βρίσκεται και το ημιτελές έργο της περίφημης εκτροπής. Η έντονη παρέμβαση σε ένα τόσο παρθένο μέρος προκαλεί μόνο θλίψη. Πολύ κοντά στο ρέμα συναντάμε το χωριό Πετρωτό, με την παλιά του ονομασία να είναι Λιάσκοβο, την οποία απέκτησε και το ρέμα. Σήμα κατατεθέν του είναι και το εντυπωσιακό πέτρινο γεφύρι που βρίσκεται στο ύψος του Πετρωτού. Ονομάζεται Λιασκοβίτικο ή Παλιοκαμάρα και γεφυρώνει το ρέμα στη θέση Γέρακα. Έχει άνοιγμα τόξου 17 μέτρων και ύψος 11 μέτρων. Θεωρείται ως ένα από τα πιο παλιά γεφύρια με την εκτίμηση της κατασκευής του στο 13ο αιώνα! To 1979 ανατολικά του γεφυριού τοποθετήθηκε γέφυρα μπελέυ. Δύο μεγάλα ρέματα ενώνονται για να δώσουν το Λιασκοβίτικο. Από τα ΒΑ και τον ορεινό όγκο της Καράβας έρχεται το ρέμα του Πλατανιά, ενώ στα ΝΑ βρίσκεται το Κουμπουργιανίτικο ρέμα που πηγάζει από τα Πετρίλα και το Βουτσικάκι. Αυτά θα ενωθούν λίγο πριν το χωριό του Πετρωτού. Μετά από 6 χιλιόμετρα και όμορφες εικόνες, βλάστηση, μαιάνδρους και σπηλαιοθέματα θα βρεθούμε στο τούνελ της Συκιάς. Η καταγραφή του έγινε το 2019 μετά από μία τριήμερη διάσχιση του Αχελώου. Το Λιασκοβίτικο ρέμα ήταν το ρέμα εξόδου πριν τη Συκιά.

Το Λιασκοβίτικο γεφύρι, σημείο εισόδου ή εξόδου. 

Λούσιος ποταμός, ορεινή Αρκαδία

 Ο Λούσιος είναι ποταμός της Πελοποννήσου μήκους 25 χιλιομέτρων. Η ονομασία του προέρχεται από την μυθολογία, όπου στα νερά του λούστηκε από τις νύμφες ο νεογέννητος Δίας. Ο Παυσανίας τον αναφέρει σαν τον πιο κρύο ποταμό της Ελλάδας, ενώ σημειώνει ότι μετά το ύψος της αρχαίας Γορτυνίας ονομαζόταν Γορτύνιος. Μετά τη γέννησή του σχηματίζει βαθιά και εντυπωσιακή χαράδρα σε μεγάλο κομμάτι του μήκους του, ενώ παράλληλα κρύβει βαριά ιστορία στην περίοδο της επανάστασης. Τα κατακόρυφα και απόκρημνα ασβεστολιθικά τοιχώματα του φιλοξενούν ιστορικές μονές όπως αυτή του Προδρόμου και του Φιλοσόφου, πολλά ασκηταριά και σπήλαια, τα οποία προσέφεραν καταφύγιο σε ταραγμένους καιρούς. Εξαιτίας αυτού η χαράδρα χαρακτηρίζεται και ως το άγιο όρος της Πελοποννήσου. Το 1997 κατοχυρώθηκε ως περιοχή ενιαίου αρχαιολογικού χώρου και προστατεύεται από το υπουργείο πολιτισμού.

Βικάκης (Σελάτο) - Τσεπέλοβο, Ζαγόρι

 Πρόκειται για ιστορικό μονοπάτι που μας κατεβάζει από το Τσεπέλοβο (και παλαιότερα από τη μονή Ρογκοβού) στον Βικάκη. Το μονοπάτι ξεκινάει από τις κεραίες στο Τσεπέλοβο και σύντομα συναντάει αυτό που ξεκινούσε από τη μονή Ρογκοβού. Πρόκειται για ιστορικό μονοπάτι, αφού παλαίοτερα οι κάτοικοι από το Καπέοβο, Τσεπέλοβο και πέριξ κατέβαιναν στην κοίτη του ποταμού για ψάρεμα, ενώ κατέβαζαν μέχρι και ζώα κάποτε. Το μονοπάτι είναι σαν καλντερίμι σε πολλά σημεία και κατά τόπους δίνει εξαιρετική θέα στον Βικάκη. Σύντομα θα φτάσουμε στην κοίτη, σε βράχινη όχθη με την ονομασία "Πλακαριά". Εκεί μάλιστα έχει στηθεί και αναρριχητικό πεδίο. Μπροστά μας (ανάποδα στη ροή) έχουμε τη μακρόστενη οβίρα (βάθρα) του φαραγγιού με την ονομασία "Καδί", Γεφύρια ή Στόμιο και αμέσως μετά βλέπουμε και το Παλιογέφυρο στο βάθος. Από την αντίθετη μεριά, όπως πάει το ρέμα δηλαδή το ρέμα προσφέρεται για μία όμορφη διάσχιση μέχρι τους Κήπους, όπου ανοίγει και πάλι μετά το γεφύρι του Λαζαρίδη ή Κοντοδήμου. Η διάσχιση θέλει νεοπρέν, κράνος και κατάλληλες συνθήκες καιρού και νερού. 

* Δυστυχώς η μονή Ρογκοβού σε ένα πλαίσιο απομάκρυνσης του κόσμου  (μπάρες, φράχτες, κάμερες, σκυλιά, σφιχτό ωράριο επίσκεψης) έχει κόψει την πρόσβαση στο μονοπάτι για τον Βικάκη. Ένα πολύ παλιό μονοπάτι που όπως και να 'χει περνούσε έξω από τη μονή..

** Η διαδρομή ανεβαίνει από το Βικάκη προς τη μονή, αλλά λίγο πριν θα δείτε το ίχνος από το Τσεπέλοβο.

Η οβίρα Στόμιο ή Κάδι, στην αρχή από τον Βικάκη.

Γραδίστα κυκλική, Καπέσοβο, Ζαγόρι

 Πρόκειται για εύκολη κυκλική διαδρομή πάνω από το γραφικό Καπέσοβο, η οποία ωστόσο κλείνει πλέον από τη βλάστηση σε κάποια σημεία της. Στην είσοδο του χωριού θα δούμε ενημερωτική πινακίδα με κάποια στοιχεία για τη διαδρομή. Γραδίστα σημαίνει φρούριο και πράγματι η όλη τοποθεσία είναι αρκετά στρατηγική με τις χαράδρες της Μεζαριάς και του Βίκου να την κλείνουν από βορρά και δύση. Πληθώρα από ερείπια οχυρώσεων και θεμέλια σπιτιών μαρτυρούνε το ρόλο που έπαιξε σε ταραγμένους καιρούς όπως επί τουρκοκρατίας ή τη δεκαετία του 1940. 

Ξεκινώντας στην είσοδο του χωριού πολύ σύντομα θα φτάσουμε στο εκκλησάκι του αγίου Αθανάσιου στα 1180μ. Στο αρχικό αυτό τμήμα έχουμε ωραία θέα προς τη Σκάλα του Βραδέτου. Κατόπιν θα φτάσουμε στην άνω Γραδίστα στα 1230μ υψμ. Πολύ καλή θέα σε Βίκο και Μεζαριά. Μετά από την κορυφή το ίχνος κατηφορίζει ήπια και μετά από λίγο εισέρχεται σε δάσος με αιωνόβιες βελανιδιές που εντυπωσιάζουν με τα μεγέθη τους. Ακριβώς μετά βλέπουμε ταμπέλα σε σημείο διασταύρωσης. Το δεξί μονοπάτι θα μας οδηγήσει στην κάτω Γραδίστα και σε σημείο θέας. Έτσι σε 15 λεπτά θα φτάσουμε σε αέρινο πατάρι που μας δίνει μοναδική θέα στο Βίκο (το κομμάτι από το γεφύρι του Κόκκορη μέχρι το ύψος του Μονοδενδρίου), στο μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, στο Μονοδένδρι και στη Βίτσα. Ακριβώς από κάτω μας βρίσκεται και η οβίρα "Σνίτζι". Το αριστερό ίχνος θα μας οδηγήσει στο Καπέσοβο μετά από μία όμορφη τραβέρσα. Η όλη κυκλική διαδρομή στην Άνω και Κάτω Γραδίστα είναι σχεδόν 4 χιλιόμετρα και θα χρειαστούμε 2 με 2:30 ώρες. Η διαδρομή και στο wikiloc.