Σπήλαιο και οικισμός Αρκουδορέματος, Μαίναλο

 Το σπήλαιο βρίσκεται πολύ κοντά στην Παναγία Αρκουδορέματος, σε μία απομονωμένη περιοχή, στην καρδιά του Μαίναλου, μέσα στα έλατα. Έχει δύσκολη πρόσβαση και στο τέλος χρειάζεται αναρρίχηση δέκα μέτρων. Στο Αρκουδόρεμα υπήρχε οικισμός, ο οποίος άκμαζε επί Τουρκοκρατίας και λόγω της δυσπρόσιτης περιοχής είχε γίνει σημαντικό κέντρο της επανάστασης και της κλεφτουριάς. Βρίσκεται αρκετά κοντά στο Λιμποβίσι, το χωριό από το οποίο κατάγονταν ο Θ. Κολοκοτρώνης. Πολύ Κολοκοτρωναίοι είχαν εγκατασταθεί στο Αρκουδόρεμα το οποίο αντιστάθηκε σθεναρά στους τούρκους το 1715, όπως και το Λιμποβίσι. Το 1829 επί Καποδίστρια είχε 820 κατοίκους και το 1850 επί Όθωνα 450 για να φτάσει το 1897 στους 33. Από το 1900 και μετά το χωριό ερήμωσε και πέρα από κάποια ερείπια η εκκλησία του Αρκουδορέματος διασώθηκε και ανακαινίστηκε.

Το σπήλαιο του Αρκουδορέματος βρίσκεται σε αρκετά κοντινή απόσταση από τον οικισμό. Είναι βέβαιο ότι σε επιδρομές τούρκων αποτέλεσε καταφύγιο, όπως και στην ταραγμένη δεκαετία του ΄40. Αρκετά γραμμένα εντός του και κυρίως στον τελικό θάλαμο. Παρουσιάζει πέντε μεγάλους θαλάμους και έχει μήκος περίπου 150 μέτρα. Η δυσπρόσιτη είσοδός του είναι ακόμα χτισμένη στη μία πλευρά της. Στον 1ο μακρόστενο θάλαμο το φως εισχωρεί στα πρώτα μέτρα. Υπάρχουν και κάποια υποτυπώδη ξύλινα υποστυλώματα. Ένα χαμηλό σημείο μας βγάζει στο 2ο θάλαμο, στην ίδια όδευση. Μέσα από κατακρημνίσεις μπαίνουμε στον 3ο θάλαμο που έχει την ψηλότερη οροφή χωρίς διάκοσμο γενικά. Στη συνέχεια η οροφή χαμηλώνει και το σπήλαιο κάνει στροφή δεξιά για να μπει στον 4ο και μακρόστενο θάλαμο. Στο τέλος του στα αριστερά υπάρχει μικρή τρύπα στο τοίχωμα που οδηγεί στον τελικό θάλαμο του σπηλαίου. Εκεί θα βρούμε και αρκετά γραμμένα στα τοιχώματα. Γενικά το σπήλαιο είναι πλούσιο σε διάκοσμο, αλλά και με αρκετά σπασμένα δυστυχώς.

Στην είσοδο

Φαράγγι Κρασοπούλη, ΒΑ Πιέρια

 Ο Κρασοπούλης είναι κυρίαρχο ποτάμι στην περιοχή της Ημαθίας με τα νερά του να καταλήγουν μετά από μακρά πορεία στον Αλιάκμονα. Η αρχαία ονομασία του είναι Άσκορδος και ήτανε το ανατολικό όριο της χώρας των Αιγών. Οι απαρχές του βρίσκονται στις βορειοανατολικές απολήξεις των Πιέριων. Δύο μικρά ρέματα, το Κρυονέρι και ένα ανώνυμο ενώνονται στο ύψος του χωριού Ελαφίνα στα 800μ υψόμετρο. Κατόπιν το ρέμα παίρνει τη μορφή φαραγγιού και παρουσιάζει μερικούς όμορφους καταρράκτες. Το τέλος της χαράδρας σηματοδοτείται στο ύψος του χώρου αναψυχής Πουρνιά στα 420 μέτρα υψόμετρο. Στη συνέχεια θα δεχτεί τα νερά από το ρέμα της Στενούρας κ στα 190μ ενώνεται σε αυτόν είναι σημαντικό φαράγγι της περιοχής, το Σαρπάτα. Για ένα διάστημα στο ύψος των χωριών Συκιά (Ημαθία) και Ρυάκια (Πιερία) αποτελεί και το όριο των νομών. Κατόπιν σχηματίζει αλλεπάλληλους μαιάνδρους μέχρι το ύψος της Μελίκης, για να ενωθεί μετά από λίγο στον Αλιάκμονα.

Η εξερεύνηση έγινε στο κομμάτι από Ελαφίνα-Πουρνιά. Το φαράγγι χαρακτηρίζεται από πλούσια βλάστηση εντός του, ιδιαίτερο πέτρωμα από περιδοτίτες, ενώ προς το τέλος παρουσιάζει ψήγματα κερατόλιθου με το έντονο κόκκινο χρώμα του. Αρκετοί καταρράκτες βρίσκονται στο εσωτερικό του, κυρίως στο τελευταίο κομμάτι. Ωστόσο πολλοί από αυτούς περνιούνται και με αντιστήριξη. Το φαράγγι είναι κατάλληλο τέλη άνοιξης μέχρι φθινόπωρο. Το πάνω κομμάτι είναι πιο πολύ πεζοπορικό , αλλά από τη μέση και μετά ξεκινάνε μερικά ραπέλ. Συνολικά το φαράγγι έδωσε πέντε καταβάσεις με τη μεγαλύτερη στα 20 μέτρα. Μπήκανε 4 ανοξείδωτες πλακέτες Lappas τύπου Ghost+. Τα εύρετρα ανήκουν στο Ζάχο Κανταδόρο. Οργάνωση καταβάσεων Άρης Ζάχαρης, Νίκος Αλέξης Μυλώσης (Olympus Gravity). Συνεργάστηκαν οι: Αλίκη Μπατζάκη (G.O.A.T), Λος Άγγελος, Luuk Skywater και ο Άγιος. Φωτογραφικό υλικό από Ζάχο Κανταδόρο, Άρη Ζάχαρη και Νίκο Αλέξη Μυλώση. Η διαδρομή στο wikiloc.

Δημητσάνα - χαράδρα Λούσιου - Αρχαία Γόρτυνα, ορεινή Αρκαδία

 Η διαδρομή Στεμνίτσα - Δημητσάνα είναι το πρώτο κομμάτι του Μαίναλου trail και μάλλον και το πιο δημοφιλές. Η παρακάτω διαδρομή είναι μία παραλλαγή αυτού που ξεκινάει από τη Δημητσάνα και προς το τέλος αντί να ανηφορίσει για Στεμνίτσα, συνεχίζει να χάνει υψομετρικά μέχρι την αρχαία Γόρτυνα. Η Δημητσάνα είναι ένα από τα πιο διάσημα χωριά της περιοχής. Λόγω της ορεινής και οχυρωματικής της θέσης αποτέλεσε πυρήνα της επανάστασης, ενώ είναι φημισμένη και για τους μπαρουτόμυλους και τις αποθήκες που διατηρούσαν. Το 1819 κατασκευάστηκε ο πρώτος υδροκίνητος μπαρουτόμυλος και γρήγορα έφτασαν τους 14. Λίγο χαμηλότερα στην εντυπωσιακή χαράδρα του Λούσιου υπάρχουν ιστορικές μονές, ασκηταριά και νερόμυλοι, με το μέρος να αποτελεί κρησφύγετο σε ταραγμένους καιρούς. 

Ξεκινώντας από τη Δημητσάνα και καλύτερα από το μουσείο υδροκίνησης ή από το parking πιο πριν αρχίζουμε να κατηφορίζουμε προς τη χαράδρα. Κατά σημεία έχουμε εικόνα στα ορμητικά νερά ρεμάτων που τροφοδοτούν το Λούσιο λίγο πιο δυτικά. Στα 2,5 χιλιόμετρα βγαίνουμε για λίγο σε άσφαλτο και έχουμε εικόνα στο εντυπωσιακό ποτάμι. Σύντομα θα ξαναμπούμε σε μονοπάτι και μετά από άλλα 2,7 χιλιόμετρα θα φτάσουμε στη μονή Φιλοσόφου με το εξαιρετικό μπαλκόνι της προς τη χαράδρα και τη Δημητσάνα. Αρχίζουμε να κατηφορίζουμε πλέον και πολύ κοντά βρίσκεται και η παλιά μονή. Σε εκείνο το σημείο έγινε μία καθίζηση του εδάφους, όπου σταθερό σχοινί βοηθάει την κατάσταση. Ένα χιλιόμετρο μετά τη μονή θα περάσουμε και πάλι το Λούσιο σε ένα τεχνικό για το ποτάμι σημείο. Αρχίζουμε να ανηφορίζουμε στην ανατολική μεριά του ποταμού για να φτάσουμε μετά από λίγη ώρα στη μονή Προδρόμου. Χτισμένη μέσα σε κοιλότητα του βράχου μέσα στην απότομη χαράδρα κουβαλάει βαριά ιστορία. Στα 520μ υψόμετρο, ανήκει στη Στεμνίτσα. Ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα από μοναχούς των γύρω ασκηταριών. Μετά τη μονή αρχίζουμε την κατάβαση πάλι προς το Λούσιο. Θα τον περάσουμε σε ένα πολύ ενδιαφέρον σημείο με πηγή μεγάλης παροχής να βγαίνει από άνοιγμα βράχου για να δημιουργήσει μία ακόμα νεροτριβή του Τιμίου Προδρόμου. Σε αυτό το σημείο μπορούμε εύκολα να προσεγγίσουμε και την κοίτη του Λούσιου. Το τελευταίο κομμάτι του μονοπατιού θα μας οδηγήσει στην αρχαία Γόρτυνα και το γεφύρι του Κόκορη που είναι και το τέλος της διαδρομής μας. Το ίχνος εδώ.

Καταφύγιο Μαίναλου - Τζελάτη - Αλωνίσταινα, Μαίναλο

 Όμορφη διάσχιση η οποία κάνει μία τραβέρσα από τα ανατολικά προς τα δυτικά στον κυρίως ορεινό όγκο του Μαινάλου. Ξεκινάει από τις εγκαταστάσεις του χιονοδρομικού κέντρου κ μετά από ήπια και σύντομη ανάβαση συναντάει το διεθνές ορειβατικό μονοπάτι Ε4 που στην ουσία είναι χωματόδρομος. Θα τον αφήσουμε (όπως και το Ε4) στο 1,6 χιλιόμετρο και θα μπούμε σε μονοπάτι με κόκκινη σήμανση. Αφού κερδίσουμε λίγο υψόμετρο και περάσουμε κάτω από το την κορυφή Μεσοβούνι (1860μ υψμ) θα φτάσουμε σε υψόμετρο 1840μ και από εκεί θα πέσουμε στα 1650μ και θα περάσουμε στο δυτικό κομμάτι του κυρίως ορεινού όγκου. Ακολουθεί ανάβαση για να πιάσουμε και πάλι τα 1780μ υψμ. Από εκεί με λίγα ακόμα ήπια ανεβοκατεβάσματα, όμορφα λιβαδάκια και πολλές δολίνες θα φτάσουμε στην κουφή Τζελάτη με υψόμετρο 1868μ. Για ακόμα μία φορά εκτός από το τριγωνομετρικό θα βρούμε και παρατημένο ανεμολογικό ιστό. Μέχρι εδώ έχουμε κάνει έξι χιλιόμετρα. Ακολουθεί κατάβαση που στην αρχή δεν έχει ίχνος ούτε σημάδια και χρειάζεται τη χρήση GPS. Μετά από ένα χιλιόμετρο συναντάμε μεγάλους κούκους και σύντομα η κατάσταση βελτιώνεται με καθαρό ίχνος και κόκκινα σημάδια. Μικρό σπήλαιο διανοίγεται δίπλα στο μονοπάτι σε υψόμετρο 1520 μέτρα. Από την κορυφή μέχρι την Αλωνίσταινα θα χρειαστούν τέσσερα χιλιόμετρα για να καταλήξουμε στο γραφικό χωριό στα 1170μ. Η διαδρομή και στο wikiloc.

Εγκαταστάσεις του χιονοδρομικού

Αγία Σωτήρα - Σκίπιζα, Ολίγυρτος

 Ανάβαση στην κορυφή του Ολίγυρτου με εκκίνηση το εκκλησάκι του Σωτήρα πάνω από τη γραφική Λαύκα. Η διαδρομή ξεκινάει από τα 1180μ υψμ και αφού κινηθεί για λίγο σε χωματόδρομο πολύ σύντομα μπαίνει σε μονοπάτι. Συνεχίζουμε σε σκιερό δάσος ελάτης με καλή σήμανση. Μετά από ένα χιλιόμετρο θα βγούμε στα αλπικά σε υψόμετρο 1450μ. Στο σημείο αυτό βρισκόμαστε σε κοιλάδα που σχηματίζεται από τις κορυφές Σκίπιζα και Χιονότρυπα. Από εκεί το μονοπάτι κινείται προς το διάσελο των παραπάνω κορυφών. Ωστόσο οι ομαλές πλαγιές του Ολίγυρτου προσφέρουν περιθώρια και για πιο κοφτές αναβάσεις, πριν φτάσουμε στο διάσελο. Αφού πιάσουμε την κορυφογραμμή κινούμαστε με κατεύθυνση ΒΑ προς τη Σκίπιζα, ενώ στα 1850 θα κάνουμε μία στροφή και με νότια όδευση θα προσεγγίσουμε εύκολα την κορυφή με υψόμετρο 1935μ. Είναι η 8η σε υψόμετρο κορυφή της Πελοποννήσου και ισορροπεί μεταξύ των νομών Κορινθίας και Αρκαδίας. Μοναδική θέα στο βόρειο τοίχος (Ερύμανθο, Χελμό, Ζήρεια), στο Μαίναλο, στη λίμνη Στυμφαλία και στην λεκάνη της Μαντινείας. Η διαδρομή και στο wikiloc.

Ζήρεια ή όρος Κυλλήνη