Google+

Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ορειβασια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ορειβασια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 4 Ιουλίου 2022

Κόψη Ναούμ (Ξερολάκκι), βόρειος Όλυμπος

 Ιδιαίτερης αισθητικής ανάβαση στον Όλυμπο και μία από τις κορυφαίες αλπικές αναβάσεις στα ελληνικά βουνά. Βρίσκεται στην άγρια και απομονωμένη βόρεια μεριά του Ολύμπου. Η όλη διαδρομή καλύπτει 1400 μέτρα υψομετρικής διαφοράς σε μόλις 5,3 χιλιόμετρα. Χρειάζονται αναρριχητικές γνώσεις και εξοπλισμός, ενώ παρουσιάζει εκτεθειμένα περάσματα που ξεπερνιούνται με τοπική ασφάλιση ή με παράλληλη κίνηση σχοινοσυντροφιάς. Επίσης υπαρχουν αρκετά σαθρά σημεία που θέλουν σιγουριά στα πατήματα, καθώς και τρία ραπέλ 35,15 και 50 μέτρων. Οι διαφυγές σε περίπτωση ανάγκης είναι ελάχιστες και επίπονες. Τέλος χρειάζεται καλή ψυχολογία και εξοικείωση με τέτοιου τύπου διαδρομές. Η 1η ανάβαση έγινε το 1976 από τους Σ. Σπανούδη, Π. Τυρνινή, Π. Μποτίνη και Ε. Ελευθεριάδη.

Για να την προσεγγίσουμε θα πάμε στην Πέτρα και θα ακολουθήσουμε το δασικό δρόμο που οδηγεί στον Κοκκινοπλό. Πριν τη βρύση Παπαζήση τον αφήνουμε και ακολουθούμε δρόμο που οδηγεί προς τα Καζάνια. Ο δρόμος αυτός τέμνει αρχικά το ρέμα Ξερολάκκι, κατόπιν το ρέμα από τα μικρά Καζάνια και τέλος το ρέμα Ναούμ στη θέση Σπηλιές. Βρισκόμαστε στα 1300 μέτρα υψμ. σε μία απομονωμένη γωνιά του Ολύμπου. Ξεκινάμε με το καλημέρα κόντρα στη ράχη με απότομη κλίση και μετά από δύο επίπονα χιλιόμετρα και περίπου 2:30 ώρες, θα βρεθούμε σε χαρακτηριστικό κούκο στα 2000μ (κορυφή Χτένια), όπου μπροστά μας αντικρίζουμε την απόκοσμη όψη της κόψης Ναούμ. Εκεί ένα 35μετρο ραπέλ μας εισάγει στη βράχινη κόψη. Πλέον κινούμαστε με προσοχή σε επικλινείς πλάκες, είτε πάνω είτε στα δεξιά της κόψης. Αριστερά μας έχουμε τη ράχη Μπαρμπαλά, που τη χωρίζει το ρέμα Καραισκίνη. Στα δεξιά βλέπουμε τα μεγάλα Καζάνια και τις επιβλητικές ορθοπλαγιές του Σκολιού και του Μύτικα. Η τεχνική δυσκολία της κόψης αυξάνεται μετά το 15μετρο ραπέλ, όπου καταλήγει σε ένα χτένι 40 μέτρων. Στο τέλος σπάει και το 40μετρο ραπέλ μας οδηγεί στη βάση της και πάλι. Κατόπιν κινούμαστε σε χορταριασμένα και ανηφορικά ζωνάρια, για να περάσουμε μετά από λίγο στη δεξιά μεριά της κόψης. Ένα μικρό λούκι  και μία σαθρή ανάβαση μας οδηγούν σε ένα στενό και εκτεθειμένο πέρασμα στην αριστερή πλευρά και πάλι. Από εκεί συνεχίζουμε σε βράχινα ζωνάρια και μετά από λίγο σκαρφάλωμα συναντάμε μεγάλο πύργο. Είμαστε στην αρχή της μεγάλης τραβέρσας που προς το τέλος της κινείται σε σαθρό τερέν και θα μας οδηγήσει τελικά στις "Πόρτες", το διάσελο μεταξύ Τούμπας και Στεφανιού και το οροπέδιο των Μουσών, ολοκληρώνοντας μία "αέρινη" ανάβαση έξω από τα συνηθισμένα. Η διάρκεια της πρόσβασης με την κόψη υπολογίζεται από 7 ως 11 ώρες και ανάλογα τον αριθμό των μελών της ομάδας. Λεπτομέριες της διαδρομής στο wikiloc.

Αντικρίζοντας την αρχή της κόψης

Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2022

Δυτικά Τζουμέρκα, Καταφίδι

Το Καταφίδι (η άλλη ονομασία Πυραμίδα) είναι η ψηλότερη κορυφή των Τζουμέρκων με υψόμετρο 2393μ. Η ανάβαση για την κορυφή το χειμώνα ξεκινάει από το εκκλησάκι του Προφ. Ηλία πάνω από το χωριό του Καταρράκτη. Εναλλακτικά μπορεί κάποιος να συνεχίσει στο δρόμο που οδηγεί στο προσφάτως ανακαινισμένο καταφύγιο του Καταρράκτη και όσο το επιτρέπουν οι συνθήκες φυσικά. Το καταφύγιο που ονομάζεται "Μπάμπης Τσουπράς", προς τιμή του αείμνηστου ορειβάτη, προσφέρει διαμονή, φαγητό και βάση για αναβάσεις στο Καταφίδι ή στην κορυφογραμμή των Τζουμέρκων μέσω της Σκάλας Σταμάτη. Από εκεί εισχωρούμε στη δυτική μεριά του βουνού, σε μία λεκάνη με ήπιες κλίσεις αρχικά. Στα 1800 μέτρα η κλίση γίνεται πιο έντονη και το τερέν πιο τεχνικό το χειμώνα, πάντα ανάλογα και την ποιότητα του χιονιού. Στα 2150 μέτρα συναντάμε τραβέρσα, στην ουσία πάνω στη χάραξη του δρόμου που το χειμώνα βέβαια είναι ανύπαρκτος. Αυτή μας βγάζει στην κορυφογραμμή του ορεινού όγκου στα 2250 μέτρα. Από εκεί απομένει μία τελική εύκολη κόψη που μας χωρίζει από το Καταφίδι. Το παρακάτω υλικό είναι από ανάβαση στην κορυφογραμμή πριν την κόψη στις 31/12/2021. Ισχυροί άνεμοι κάνανε αδύνατη τη συνέχεια. Επίσης η προσέγγιση της κορυφογραμμής έγινε ψηλότερα από το δρόμο που είναι και η κλασική διαδρομή, μιας και η έξοδος του είχε επικίνδυνα μεγάλο όγκο χιονιού. Η διαδρομή εδώ