Ο Λούσιος είναι ποταμός της Πελοποννήσου μήκους 25 χιλιομέτρων. Η ονομασία του προέρχεται από την μυθολογία, όπου στα νερά του λούστηκε από τις νύμφες ο νεογέννητος Δίας. Ο Παυσανίας τον αναφέρει σαν τον πιο κρύο ποταμό της Ελλάδας, ενώ σημειώνει ότι μετά το ύψος της αρχαίας Γορτυνίας ονομαζόταν Γορτύνιος. Μετά τη γέννησή του σχηματίζει βαθιά και εντυπωσιακή χαράδρα σε μεγάλο κομμάτι του μήκους του, ενώ παράλληλα κρύβει βαριά ιστορία στην περίοδο της επανάστασης. Τα κατακόρυφα και απόκρημνα ασβεστολιθικά τοιχώματα του φιλοξενούν ιστορικές μονές όπως αυτή του Προδρόμου και του Φιλοσόφου, πολλά ασκηταριά και σπήλαια, τα οποία προσέφεραν καταφύγιο σε ταραγμένους καιρούς. Εξαιτίας αυτού η χαράδρα χαρακτηρίζεται και ως το άγιο όρος της Πελοποννήσου. Το 1997 κατοχυρώθηκε ως περιοχή ενιαίου αρχαιολογικού χώρου και προστατεύεται από το υπουργείο πολιτισμού.
Πηγάζει από το οροπέδιο της Καρκαλούς και στην αρχή της πορείας του κινείται νοτιοδυτικά. Στο ύψος της Δημητσάνας ξεκινάει το μεγαλοπρεπές φαράγγι του. Εκεί τροφοδοτούσε νερόμυλους, μπαρουτόμυλους και η ιστορία του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις παραδόσεις και τη λαογραφία της περιοχής. Μιάμιση ώρα μετά θα συναντήσουμε τη γέφυρα Τζανή και λίγο πιο κάτω το γεφύρι της Μονόπορης. Πρόσβαση και εικόνα στη βαθιά, στενή και ορμητική κοίτη του μπορούμε να έχουμε κατά σημεία από το μονοπάτι που οδηγεί στη μονή Φιλοσόφου και κατόπιν στη Στεμνίστα ή εναλλακτικά στην αρχαία Γορτυνία. Οι μονές μας δίνουν πανοραμικές εικόνες, ενώ το μονοπάτι θα μας κατεβάσει 2-3 φορές χαμηλά την κοίτη για να δούμε και να ακούσουμε τα αφρισμένα νερά του. Μετά τη μονή Προδρόμου προς Γόρτυνα υπάρχει σημαντική υπόγεια ανάβλυση και νερόμυλος. Στην αρχαία Γόρτυνα συναντάμε το πέτρινο γεφύρι του Κόκορη. Από εκείνο το σημείο και κάτω το φαράγγι ανοίγει και ο Λούσιος γίνεται πιο προσβάσιμος, συνεχίζοντας ωστόσο ορμητικός με στενή κοίτη και πλούσια βλάστηση δίνοντας όμορφες εικόνες. Στο τελευταίο κομμάτι υπάρχει το γεφύρι του Ατσίχολου με το ισλαμίζον τόξο του, που χτίστηκε από Λαγκαδινούς μαστόρους, πιθανό στις αρχές του 19ου αιώνα. Εκεί είναι και η είσοδος για το ράφτινγκ. Με συνεχόμενα ορμητικά περάσματα 2ου και 3ου βαθμού θα ενωθεί μετά από 2,7 χιλιόμετρα με τον κυρίαρχο Αλφειό, το μεγαλύτερο σε μήκος ποταμό της Πελοποννήσου. Κάποιες φωτογραφίες από το ράφτινγκ είναι από την Trekking Hellas Αρκαδίας, ενώ οι εναέριες λήψεις στο φαράγγι του Λούσιου από τον Αργύρη Καναβά.
%20copy.jpg)
 |
| Στο πρώτο γεφύρι μετά τη Δημητσάνα |
 |
| Ο Λούσιος έχει πάρει μορφή κ κινείται ορμητικά |
 |
| Θέα μετά τη Δημητσάνα. Διακρίνουμε τις μονές και την εντυπωσιακή χαράδρα. |
 |
| Μέρος της χαράδρας του Λούσιου. |
 |
| Η κατάφυτη χαράδρα, εναέρια λήψη |
 |
| Θέα από τη μονή Προδρόμου |
 |
| Μονή Προδρόμου |
 |
| Αγριεμένος Λούσιος |
 |
| Σημαντική παροχή νερού με νερόμυλο κάτω από τη μονή Προδρόμου |
 |
| Ο Λούσιος στο γεφύρι του Κόκκορη |
 |
| Γεφύρι Κόκορη |
 |
| Γεφύρι Ατσίχολου και έναρξη rafting |
%20copy.jpg) |
| Στενή κοίτη με αρκετή βλάστηση πλευρικά. |
 |
| Ακόμα ένα πέτρινο γεφύρι. |
 |
| Ένωση Λούσιου με Αλφειό |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου