Το σπήλαιο Βλυχάδα Δυρού είναι το μεγαλύτερο λιμναίο σπήλαιο στην Ελλάδα. Βρίσκεται στα δυτικά παράλια της Λακωνικής Μάνης, στον όρμο του Δυρού. Πρόκειται για ένα υπόγειο στολίδι με μήκος διαδρόμων στα 14,7 χιλιόμετρα. Ωστόσο το μεγαλύτερο τμήμα βρίσκεται είναι πλημμυρισμένο που σημαίνει ότι απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό σπηλαιοκατάδυσης και γνώση. Η υπαρξή του ήταν γνωστή στην τοπική κοινωνία αλλά η συστηματική εξερεύνηση του άρχισε από το ζεύγος Πετροχείλου το 1949. Μέχρι το 1960 είχαν χαρτογραφηθεί 1600μ. και το 1962 ξεκίνησαν οι εργασίες για την τουριστική αξιοποίηση του για να ολοκληρωθούν το 1967 όπου και το σπήλαιο γίνεται επισκέψιμο. Η προώθηση στα ενδότερα και με τα μέσα της εποχής θα παρουσίαζε αρκετές δυσκολίες λόγω της ύπαρξης του νερού. Το 1987 η εφορία Παλαιοανθρωπολογίας και σπηλαιολογίας ξεκίνησε τη λεπτομερή καταγραφή του σπηλαίου σε συνεργασία με διεθνή ομάδα σπηλαιοδυτών, συνεχίζοντας τη χαρτογράφηση νέων τμημάτων και μεγαλώνοντας διαρκώς το μήκος των διαδρομών. Παρουσιάζει πλούσιο διάκοσμο με κάθε είδους σπηλαιόθεμα. Να σημειωθεί ότι μεγάλο μέρος του βρίσκεται χαμηλότερα από τη στάθμη του νερού γεγονός που μαρτυράει ότι το σπήλαιο πλημμύρισε εκ των υστέρων με την άνοδο του υδροφόρου ορίζοντα. Επίσης έχει μεγάλο ενδιαφέρον και από αρχαιολογικής/παλαιοντολογικής άποψης. Εντός του έχουνε βρεθεί απολιθωμένα οστά πάνθηρα, λιονταριού, ύαινας και ένας μεγάλος αριθμός ιπποπόταμων. Επίσης έχουν βρεθεί κεραμικά που υποδηλώνουν την παρουσία ανθρώπου. Η φυσική είσοδος βρίσκεται χαμηλά στη στάθμη της θάλασσας, ενώ επιπλέον είσοδοι κλείσανε με την πάροδο του χρόνου. Τέλος το γειτονικό σπήλαιο της Αλεπότρυπας έδωσε σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα. Έχουν βρεθεί τουλάχιστον 170 άτομα θαμμένα μέσα στη σπηλιά, από την πρώιμη έως την τελική Νεολιθική περίοδο (περίπου 6000–3200 π.Χ.) καθώς και πλούσιο υλικό κεραμικής. Τέλος σχετικά με την παροχή του νερού στο σπήλαιο φαίνεται να ευθύνεται ο Ταΰγετος και οι νότιες απολήξεις του (Σαγγιάς) που είναι μέρος του γεωλογικού καρστικού συστήματος που πιθανόν συμβάλλει στην υπόγεια τροφοδότηση του Δυρού. Στην τουριστική διαδρομή η προώθηση γίνεται αρχικά με βάρκα και κατόπιν συνεχίζουμε σε διαμορφωμένο διάδρομο για 300μ για να βγούμε από την είσοδο που βρίσκεται κοντά στη στάθμη της θάλασσας.
Βιβλιογραφία:
- Ξενάγησης στα σπήλαια της Μάνης, Αναγνωστόπουλος, 1965
- Σπήλαια Δυρού Μάνης, Πετροχείλου, 1967
- Το Διρό της Μάνης, Μαντούβαλος, 1985
- Σπήλαια Διρού, Παπαθανασόπουλος, 2008
- Pleistocene faunas of Glyfada cave, Diros, Lakonia, 2018
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου