Google+

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Βάραθρο "Του Κοριτσιού η Τρύπα", Καλλίφυτος, Δράμα

Το βάραθρο βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Καλλίφυτος και Χωριστή Δράμας. Έχει εύκολη πρόσβαση με την είσοδο του πίσω ακριβώς από το εκκλησάκι του αγίου Ιωάννη. Στον πρώτο κατηφορικό θάλαμο το φως εισχωρεί από την είσοδο και υπάρχουν κάποια εικονίσματα στα τοιχώματα. Στη συνέχεια μπαίνουμε σε σκοτεινό θάλαμο για να συναντήσουμε το πρώτο ραπέλ 5 μέτρων. Έπειτα το σπήλαιο έχει τη μορφή στενής διάκλασης και κατηφορίζει. Στο τέλος του διαδρόμου υπάρχει 2η κατάβαση 13 μέτρων με την οποία καταλήγουμε σε μεγάλο και εντυπωσιακό θάλαμο. Το ύψος το θαλάμου είναι στα 10 μέτρα περίπου και στα τοιχώματα βλέπουμε πλούσιο διάκοσμο από κουρτίνες και παραπετάσματα. Υπήρχε έντονη σταγονοροή την περίοδο της επίσκεψης. Ο θάλαμος κατηφορίζει πάνω σε κατακριμνήσεις και αρκετό γουανό. Ακολουθεί τρίτη κατάβαση 20 μέτρων. Ο πάτος είναι μία διάκλαση χωρίς συνέχεια. Στο αριστερό μέρος υπάρχει μικρή λίμνη. Σ' αυτό το κομμάτι βρίσκονται παντού εντυπωσιακά κοράλια κάθε μεγέθους και σχήματος.
Η κατάβαση έγινε από μέλη της σπηλαιολογίας Θεσσαλονίκης Πρωτέας και της σπηλαιολογικής ομάδας της Καβάλας.

η οριζόντια είσοδος


Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Σπήλαιο κύκλωπα Πολύφημου, Μαρώνεια, Ροδόπη

Το σπήλαιο βρίσκεται αρκετά κοντά στο χωριό της Μαρώνειας, στο όρος Ίσμαρος και διανοίγεται σε ασβεστόλιθους που φέρουν απολιθώματα (κυρίως νουμουλίτες). Ανήκει στην περιροδοπική ζώνη. Έχει συνολικό μήκος διαδρόμων 2000μ. Γενικά παρουσιάζει εντυπωσιακό διάκοσμο και πέρα από μεγάλους σταλακτίτες, σταλαγμίτες, κολώνες, κουρτίνες, κοράλια, έχει και ιδιαίτερα σπηλαιοθέματα όπως εκκεντρίτες, ελικτίτες, μαργαριτάρια και τους χαρακτηριστικούς δίσκους της.

Ιστορικό εξερεύνησης:
Η πρώτη καταγεγραμμένη εξερεύνηση γίνεται το 1896 από τον Κ. Αυδή στα πρώτα 60 μέτρα του δεξιού μέρους.
Το 1919 Γάλλοι στρατιώτες μπαίνουν στο σπήλαιο, εξερευνώντας το αριστερό κομμάτι.
Το 1934 ο γιος του Κ.Αυδή εξερευνεί το δεξί κομμάτι του σπηλαίου και φτιάχνει ένα σκαρίφημα. Πραγματοποίησε χημική ανάλυση στο γουνό και επιδίωξε την εκμετάλλευση του χωρίς επιτυχία. Ακόμα θα χρησιμοποιήσει δυναμίτη για να προσπελάσει κάποια στενά σημεία.
Το 1969 η ΕΣΕ επισκέπτεται το σπήλαιο και χαρτογραφεί αρκετό τμήμα του δεξιού μέρους . Θα ακολουθήσουν άλλες δύο αποστολές μέσα στον ίδιο χρόνο όπου θα ολοκληρωθεί και η χαρτογράφηση του. Ο τότε νομάρχης κινείται προς την τουριστική αξιοποίηση του σπηλαίου.
Το 2000 η περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης σε συνεργασία με το δήμο Μαρώνειας ανέθεσε σε ομάδα καθηγητών του ΑΠΘ να πραγματοποιήσει γεωλογικές και βιολογικές έρευνες.
Το 2004 έγινε εργασία-έρευνα με σκοπό την ανάδειξη, προστασία και αξιοποίηση του σπηλαίου με επικεφαλή τον κ. Κ.Παραγκαμιάν.

Περιγραφή σπηλαίου:
Το σπήλαιο μετά την είσοδο χωρίζεται σε δύο κλάδους. Τον αριστερό (νότιο) που είναι και μεγαλύτερος και το δεξί (βόρειο). Ο αριστερός μετά από στενό διάδρομο μας οδηγεί σε μεγάλο θάλαμο με πλούσιο διάκοσμο και κατόπιν ακολουθεί διάδρομος με λίμνη και στη συνέχεια βρίσκεται ο μεγαλύτερος θάλαμος του σπηλαίο. Εντυπωσιακό διάκοσμο και μεγάλοι ογκόλιθοι δημιουργούν ένα μικρό λαβύρινθο. Έντονη παρουσία νυχτερίδων ενώ λόγω του διοξειδίου του άνθρακα πολλά σπηλαιοθέματα είναι διαβρωμένα. Μετά από στενό διάδρομο βρίσκουμε τον περίφημο δίσκο της Μαρώνειας, ιδιαίτερα όμορφο σπηλαιόθεμα. Στο δεξί μικρότερο κλάδο η διαδρομή μας οδηγεί σε θαλάμους με εξίσου ωραίου διάκοσμο και αρκετές νυχτερίδες. Λίγο πριν το τέλος του κλάδου υπάρχει και 2η είσοδος.
Ο θρύλος λέει πως ήτανε η κατοικία του κύκλωπα Πολύφημου τον οποίο τύφλωσε ο Οδυσσέας για να σώσει τους συντρόφους του. Τα αρχαιολογικά ευρήματα από ανασκαφή του παρελθόντος μας δείχνουν ότι το σπήλαιο υπήρξε τόπος κατοικίας και λατρείας απο τη Νεολιθική μέχρι τα Βυζαντινά χρόνια. Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν από την εφορεία αρχαιοτήτων Θράκης το 1969 και 1971 απέδωσαν σημαντικά ευρήματα.
Ακόμα παρουσιάζει έντονο βιολογικό ενδιαφέρον. Έχει πλούσια πανίδα με τουλάχιστον 10 είδη τρωγλόβιων, 13 τρωγλόφιλων. Εφτά από αυτά είναι ενδημικά. Περιλαμβάνει 11 είδη νυχτερίδας.

Ανθρώπινες επεμβάσεις: Δυστυχώς πολύ μεγάλες. Το σπήλαιο έχει υποστεί διαφόρων ειδών καταστροφές και λεηλασίες. Υπάρχει σπασμένος  διάκοσμος σε πάρα πολλά σημεία. Ο σπηλαιοδιάκοσμος είναι γραμμένος σε πολλά σημεία με σπρέυ, εγχάραξη, μπογιά, γουανό και λάσπη. Ακόμα πολλά βέλη με μπογιά, λαθρανασκαφές, σκουπίδια.. Επίσης οι νυχτερίδες του σπηλαίου αποκλείστηκαν κατά χρονικές περιόδους από ακατάλληλη πόρτα στην είσοδο, ενώ έχουνε βρεθεί φυσίγγια που δείχνει ότι ανεύθυνοι πυροβόλησαν νυχτερίδες.
Ο Πρωτέας, αφού αδειοδοτήθηκε από την εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας κατά την επίσκεψη του το Νοέμβρη του 2017, καθάρισε τα σκουπίδια και αντικατέστησε τη σπασμένη κλειδαριά της πόρτας που υπάρχει στην είσοδο κατόπιν συνεννόησης με την εφορεία.

Βιβλιογραφία-Πηγές:
-Τεύχη ΕΣΕ 1957, 1970
-Γεωλογική, πετρολογική και παλαιοντολογική μελέτη του σπηλαίου της Μαρώνειας στους ηωκαινικούς νουμουλιτοφόρους ασβεστόλιθους στη Θράκη, ΑΠΘ, 2005
-Παρατηρήσεις επί των δίσκων του σπηλαίου του κύκλωπα Πολύφημου στη Μαρώνεια, Γ.Λαζαρίδης, 2005
- Βιολογική και περιβαλλοντική μελέτη του σπηλαίου "Πολύφημου" Μαρώνειας, νομός Ροδόπης, Θράκη, Ινστιτούτο σπηλαιολογικών ερευνών Ελλάδας, Κ.Παραγκαμιάν, 2004

Πλούσιος διάκοσμος με το χαρακτηριστικό δίσκο


Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

Υπόγειο ποτάμι Γαλάζιο νερό, Ματσούκι, Κακαρδίτσα

Το σπήλαιο πρωτοεξερευνήθηκε από τη σπηλαιολογία Θεσσαλονίκης Πρωτέας τον Ιούλιο του 2017 και το Σεπτέμβρη του 2017 στις δύο αποστολές που διοργάνωσε ο σύλλογος στα Τζουμέρκα. Οι ντόπιοι το ονομάζουν Άπα Βίνετα (βλάχικη ονομασία που σημαίνει γαλάζιο νερό). Διανοίγεται σε ασβεστόλιθο και είναι ένα από τα μεγαλύτερα υπόγεια ποτάμια της Πίνδου και σε μεγάλο υψόμετρο (1450μ). Πρόκειται για πηγή μόνιμης παροχής στη λεκάνη απορροής του φαραγγιού "Κριθάρια", εντός της οποίας υπάρχει ενεργός αγωγός. Δύο μέτρα ψηλότερα και δεξιά της πηγής υπάρχει στεγνός αγωγός με ύψος οροφής ένα μέτρο. Αυτός μας βάζει στην παλιά κοίτη, η οποία το καλοκαίρι τουλάχιστον είναι ανενεργή. Προχωρώντας στον αγωγό υπάρχουν διακλαδώσεις και αγωγοί σε διαφορετικά επίπεδα. Έτσι θα βρούμε μικρά βάραθρα στην οροφή και στο δάπεδο, τα οποία οδηγούν σε αγωγούς διαφορετικών επιπέδων, που καμιά φορά ξαναενώνονται. Προς το βάθος του σπηλαίου οι αγωγοί πολλαπλασιάζονται και στενεύουν, δυσκολεύοντας την εξερεύνηση, αλλά και τον προσανατολισμό.
Τον Ιούνη χαρογραφήθηκαν 360 μέτρα μήκους αγωγών. Η χαρτογράφηση συνεχίστηκε για άλλα 300 μέτρα περίπου, χωρίς το σπήλαιο να ολοκληρωθεί. Η εκτίμηση είναι ότι θα ξεπεράσει το 1 χιλιόμετρο αγωγών. Παρουσιάζει επίσης σημεία με αναρρίχηση, στενά περάσματα, αρκετή λάσπη. Μικρή η παρουσία διάκοσμου. 
Η διπλή είσοδος. Κάτω η ενεργή κοίτη και πάνω η στεγνή
στην αρχή του αγωγού

Υπόγειο ποτάμι Αγγίτη, (Μααρά), Δράμα

Το υπόγειο ποτάμι του Αγγίτη βρίσκεται στη Δράμα και είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος ενεργός καρστικός αγωγός στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια. Το σπήλαιο άνοιξε τις πόρτες του για το κοινό το 2000 με την τουριστική διαδρομή να περιλαμβάνει 480μ. Το μήκος των αγωγών είναι πάνω από 10000μ ενώ ακόμα δεν έχουνε προσπελαστεί τα σιφώνια 7 και 9 (φωτό παρακάτω). Τους μήνες της άνοιξης είναι πλημμυρισμένο και μη επισκέψιμο, αφού η στάθμη του νερού ξεπερνάει το διάδρομο. Ο μεγάλος όγκος νερού του υπόγειου ποταμού προέρχεται από την κοιλάδα του Κάτω Νευροκοπίου και τις καταβόθρες του Οχυρού, καθώς και τα βουνά Μενίκιο και Φαλακρό. Πολλά σιφώνια βρίσκονται κατά μήκους του, τα οποία δυσκολεύουν την προσπέλαση και χρειάζονται εξειδικευμένο εξοπλισμό. Το 1992 διανοίχτηκε τούνελ προκειμένου να παρακαμφθεί το πλημμυρισμένο κομμάτι (σιφώνι 1) και αξιοποιείται τουριστικά το σπήλαιο.
Υδρολογία σπηλαίου: Τα νερά του Αγγίτη προέρχονται από τη λεκάνη του Νευροκοπίου από τις καταβόθες του Οχυρού, καθώς και τα βουνά Φαλακρού και Μενοίκιου. Η στάθμη του νερού του υπόγειου ποταμού παρουσιάζει κύκλο. Την άνοιξη με το λιώσιμο των χιονιών τροφοδοτείται με μεγάλο όγκο νερού από Φαλακρό και Μενοίκιο με αποτέλεσμα το σιφώνι που βρίσκεται στο τέλος της τουριστικής διαδρομής (σιφώνι 2) να είναι απροσπέλαστο. Καμιά φορά πλημμυρίζει και η τουριστική διαδρομή. Το καλοκαίρι η στάθμη υποχωρεί σταδιακά με τα σιφώνια 2,3,4 και 5 να γίνονται προσπελάσιμα χωρίς καταδυτικό εξοπλισμό. Το φθινόπωρο το ποτάμι παρουσιάζει τη χαμηλότερη στάθμη του, με τις όχθες εντός να είναι στο μέγιστο πλάτος τους. Αυτό συμναίνει μέχρι τις βροχές όπου σιγά σιγά γεμίζει και πάλι.



Ιστορικό εξερεύνησης:
Η εξερεύνηση του σπηλαίου ξεκινάει το 1952 έπειτα από επίσκεψη της ΕΣΕ και του ζεύγους Πετροχείλου, η οποία θα σταματήσει σύντομα στο σιφώνι της εισόδου. Το 1978 ο Γάλλος R. Pascal με το σπηλαιολογικό σύλλογο ERIS περάσανε το σιφώνι 1 της εισόδου, μήκους 70 μέτρων, για να αρχίσουν να ανακαλύπτουν τον εντυπωσιακό υπόγειο αγωγό. Με την ομάδα των Γάλλων το '78 ήτανε και ένα μέλος της ΕΣΕ, ο Αβαγιανός Γ. Από τότε ξεκινάει και η συστηματική εξερεύνηση του υπόγειου ποταμού από την σπηλαιολογική ομάδα ERIS με επικεφαλής τον Pascal Reilé, όπου και θα επισκεφτούν πολλές φορές τον υπόγειο ποταμό που τους γοήτευσε και εξίταρε τη φαντασία τους. Σχεδόν σε κάθε επίσκεψη και όταν το επέτρεπαν οι συνθήκες οι Γάλλοι βουτούσαν στα βαθύτερα σιφώνια, ανακαλύπτοντας νέα ανεξερεύνητα τμήματα και επεκτείνοντας το μήκος του υπόγειου αγωγού. Το 1981 έγινε διάνοιξη με δυναμίτη στο σιφώνι 2 στα 480μ και επειδή τότε ήτανε και ένας έλληνας μαζί τους, ο Νίκος Ιωαννίδης, το σιφώνι πήρε το όνομά του.
Επισκέφτηκαν πολλές φορές τον Αγγίτη (1978, 1980, 1981, 1982, 1983, 1992, 1995, 1997, 2000, 2003, 2005, 2008, 2010), τις καταβόθρες του Οχυρού και το βάραθρο του Χρήστου.
Μεγάλη αποστολή έκανε και ο ΣΠΕΛΕΟ το 2002 όπου και εξερευνήθηκαν καινούρια τμήματα έπειτα από σπηλαιοκαταδύσεις και έτσι το σπήλαιο μεγάλωσε κατά 250μ (τα περισσότερα υποβρύχια στο σιφώνι 8 και 9). Αναλυτική αναφορά μπορείτε να βρείτε εδώ.

Η εντυπωσιακή αίθουσα της Ακρόπολης (1150μ.)

- Ακρόπολη: Στα 1150μ μέτρα από την είσοδο βρίσκεται η εντυπωσιακή αίθουσα της Ακρόπολης, μήκους 90μ, πλάτους 60μ και ύψους 40μ, ίσως η μεγαλύτερη της Ελλάδας. Υπάρχουν σταλακτίτες 15-20 μέτρων και τεράστιες καταπτώσεις βράχων. Εκεί βρέθηκαν και μεγάλες ποσότητες γουανό και δεδομένο ότι οι νυχτερίδες είναι δύσκολο να πέρασαν τα σιφώνια πιο πριν, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο να υπήρχε παλιά είσοδος που προσχώθηκε.

Χαρτογράφηση του υπόγειου ποταμού από ΣΠΕΛΕΟ

Το σπήλαιο μπορεί να χωριστεί σε έξι τμήματα
Τμήμα 1: Τουριστική διαδρομή
Τμήμα 2: 480μ-2500μ (σιφώνι 4)
Τμήμα 3: 2500μ-4280μ (σιφώνι 5)
Τμήμα 4: 4280μ-5800 (διασταύρωση)
Τμήμα 5: 5800-6070μ (σιφώνι 6, δεξιός κλάδος)
Τμήμα 6: 5800μ-7790μ (σιφώνι 7, αριστερός κλάδος)

Επίσης σε όλο το δάπεδο της σπηλιάς υπήρχαν συσσωρευμένες τεράστιες ποσότητες άμμου με πάχος άνω των 5 μέτρων εξαιτίας ενός φράγματος που υπήρχε στην έξοδο της πηγής, το οποίο δεν άφηνε το σπήλαιο να αδειάσει από τα ιζήματα. Μόλις γκρεμίστηκε το φράγμα το ποτάμι άρχισε να αποβάλει τα συσσωρευμένα ιζήματα και η στάθμη του δαπέδου να πέφτει. Σταλακτίτες που ήτανε βυθισμένοι αποκαλύφθηκαν και ο αγωγός του σπηλαίου μεγάλωσε. Στο τουριστικό κομμάτι η άμμος έπεσε 2 μέτρα, ενώ βοήθησε στο να γίνουν ευκολότερα προσπελάσιμα τα σιφώνια.
Στο σπήλαιο εντοπίστηκαν επίσης λείψανα κατοίκησης που ανάγονται στην 4η χιλιετία (τέλη Νεολιθικής περιόδου) και απ' ότι φαίνεται οι επισκέψεις στο σπήλαιο συνεχίστηκαν και μεταγενέστερες εποχές, ωστόσο ήτανε πάντα περιστασιακές και σύντομες.
Το φωτογραφικό υλικό είναι από επισκέψεις με τη σπηλαιολογία Θεσσαλονίκης Πρωτέας και από συμμετοχή στην έρευνα του Χ. Πέννου σχετικά με τα ιζήματα του σπηλαίου.


Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Υπόγειο ποτάμι Αγγίτη, αριστερός κλάδος, (5800μ-7800μ)

Το κομμάτι αυτό του υπόγειου ποταμού καλύπτει το κομμάτι από τη διασταύρωση (5800μ) μέχρι το τέλος του αριστερού (βορειοδυτικού) κλάδου (7800μ). Ο αγωγός ξεκινάει ομαλά, αν και κάπως μικρότεος από τα μεγέθη πριν τη διασταύρωση. Στα δεξιά υπάρχουνε σε αρκετά σημεία κατακριμνήσεις, οι οποίες εισχωρούν και εντός της κοίτης της. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δυσκολεύει την όδευση και να περπατάμε σε μεγάλους ογκόλιθους χάνοντας οπτική επαφή με το νερό που βρίσκεται από κάτω τους. Κάπου στα μισά (7000μ) υπάρχει και άλλος αγωγός από αριστερά που τροφοδοτεί νερό με σημαντική παροχή. Προχωρώντας στον κύριο αγωγό υπάρχει και άλλη τρύπα 10 μέτρα ψηλότερα με βάθος 60 μέτρα και αρκετά στενή. Λίγο πριν το σιφώνι στα 7800μ οι κατακριμνήσεις γίνονται αρκετά έντονες με μεγάλο ύψος, όπως και στην αίθουσα στο τέλος. Το σιφώνι 7 δεν έχει προσπελαστεί μέχρι σήμερα. Το πλάτος του είναι 5μ, με μήκος μεγαλύτερο των 55 μέτρων και βάθος 25 μέτρα περίπου. Ο πυθμένας του είναι κατηφορικός με λάσπη. Κατάδυση έχουν πραγματοποιήσει Γάλλοι δύτες της ERIS (2000) και ο ΣΠΕΛΕΟ (2003).

το σιφώνι στα 7800 μέτρα από την είσοδο

κατακριμνήσεις 
χαμηλή οροφή



ιζήματα στην κοίτη





Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Γκιαούρ Ντερέ, Μενοίκιο

Το σπήλαιο βρίσκεται στη ΒΑ πλευρά του Μενοίκιου όρους, πάνω από τη Μικρόπολη Δράμας. Παρουσιάζει πολύ όμορφο διάκοσμο με ποικιλία σπηλαιοθεμάτων. Η ονομασία σημαίνει "το νερό του Ρωμιού" και είναι τούρκικης προέλευσης.
Το σπήλαιο θα μπορούσε να χωριστεί σε τρία κομμάτια. Στην αρχή έχουμε κατηφορικό διάδρομο και θαλάμους-αγωγούς σε διαφορετικά επίπεδα. Κατόπιν έχουμε στενό αγωγό που οδηγεί σε αίθουσα και από εκεί και μετά το σπήλαιο παίρνει τη μορφή φαραγγιού. Συνεχίζουμε με αντιστηρίξεις,ενώ το δάπεδο έχει αρκετή ποσότητα γουανό. Τέλος στο τρίτο κομμάτι έχουμε πάλι στενό πέρασμα και πλέον η οροφή είναι στο ένα μέτρο. Ο στενός αγωγός είναι γεμάτος διάκοσμο, με αρκετά σπασμένα δυστυχώς.
Το σπήλαιο εξερεύνησαν μέλη της σπηλαιολογίας Θεσσαλονίκης Πρωτέας και της σπηλαιολογικής ομάδας Καβάλας.

η είσοδος του σπηλαίου 
διάκλαση στην αρχή

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Κορυφή Στρογγούλα, Τζουμέρκα, Πίνδος

Από τις πιο αναγνωρίσιμες και εμβληματικές κορυφές των Τζουμέρκων, της νότιας  Πίνδου και της Ηπείρου γενικότερα. Με υψόμετρο 2112 μέτρα αποτελεί τη βόρεια απόληξη της οροσειράς των Τζουμέρκων. Προσεγγίζεται από τη βόρεια πλευρά της από το καταφύγιο Πραμάντων σε 3:30 ώρες. Από δυτικά μπορεί να γίνει ανάβαση πάνω από τα Άγναντα και το εκκλησάκι της Ανάληψης, ενώ από την ανατολική πλευρά γίνεται ανάβαση από την πηγή Αγκάθι και διασχίζοντας μέρος της κορυφογραμμής.
Μοναδική και η θέα της αφού μπροστά μας ξεδιπλώνεται όλη ο κορυφογραμμή προς το νότο βλέποντας τη Ρόκα, το Γερακοβούνι και το ψηλότερο Καταφίδι. Απέναντι (ανατολικά) βλέπουμε τον ορεινό όγκο της Κακαρδίτσας με την ομόνυμη και ψηλότερη κορυφη της νότιας Πίνδου και πιο βάθος Περιστέρι. Στο βορρά βλέπουμε τον Τόμαρο, τη λίμνη των Ιωαννίνων, Τύμφη και Σμόλικα.
Η βόρεια όψη της πάνω από τα Πράμαντα σχηματίζει τρία λούκια (Κλασικό, Εκπαιδευτικό, Αγροφύλακα), όπου με χιόνι αποτελούν πρόκληση για κάθε ορειβάτη. Επίσης και η ΒΑ ορθοπλαγιά της έχει χαραγμένες διαδρομές. Σε χαμηλές θερμοκρασίες και λόγω του προσανατολισμού της σχηματίζεται πάγος  και προσφέρει συνθήκες παγοαναρρίχησης. Περισσότερα περί αναρριχητικών διαδρομών στο routes.
Παρακάτω μπορείτε να δείτε αναλυτικότερα τις διαδρομές προσέγγισης της κορυφής:
- Από καταφύγιο Πραμάντων     
- Από Άγναντα
- Από κατ. Μελισσουργών-πηγή Αγκάθι και διάσχιση κορυφογραμμής (χειμερινή)
- Από κατ. Μελισσουργών-πηγή Αγκάθι και διάσχιση κορυφογραμμής (καλοκαίρι)
- Trekking Athamanicus, μέρα 1η

Η δυτική, σαν πυραμίδα όψη

βόρεια όψη με τα λούκια

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Σπήλαιο Ακροβουνίου, Παγγαίο, Καβάλα

Το σπήλαιο βρίσκεται δίπλα στα μεταλλεία του Ακροβουνίου, στην Καβαλιώτικη πλευρά του Παγγαίου, πάνω από το ομώνυμο χωριό. Έχει βαραθρώδη είσοδο 4 μέτρα και έπειτα συνεχίζει οριζόντια. Στο πρώτο κομμάτι του παρουσιάζει τρία επίπεδα, τα οποία ενώνονται με στενά περάσματα. Το ψηλότερο κομμάτι συνεχίζει στο κυρίως σπήλαιο και στο μεγαλύτερο θάλαμο με αρκετές κατακριμνήσεις. Στη συνέχεια έχουμε μικρότερο θάλαμο με όμορφο διάκοσμο με την οροφή προοδευτικά να στενεύει μέχρι που καταλήγει σε στενό πέρασμα. Μετά υπάρχει μικρός αγωγός για άλλα 15 μέτρα, χαμηλή οροφή στο ένα μέτρο και αρκετές νυχτερίδες. Η οροφή χαμηλώνει ακόμα περισσότερο και η συνέχεια είναι αδύνατη.
Το σπήλαιο επισκεύτηκαν μέλη του Πρωτέα και της σπηλαιολογικής ομάδας της Καβάλας, όπου το φωτογράφησαν και το χαρτογράφησαν.

Είσοδος στο σπήλαιο

κατεβαίνοντας στον 1ο θάλαμο

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...